یعنی چه
«لطف بیکران» به معنای مهربانی نامحدود، بخشش بیپایان و عنایت بیاندازه و بیمرز است. این واژه کاملاً کلاسیک و ادبی است و معمولاً در متون ادبی، عرفانی و دینی برای توصیف مهربانی خداوند یا فردی بسیار بخشنده به کار میرود.
تلفظ
این ترکیب از دو بخش «لُطف» (با ضمه روی لام و سکون طاء) و «بیکَران» (با فتح کاف) تشکیل شده است که در گفتار به صورت مضاف و مضافالیه به هم متصل میشوند.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ دقیق برای راهنمای «لطف بیکران»، خودِ عبارت «لطف بی کران» با ۹ حرف (بدون احتساب فاصله در خانهها) است. همچنین عباراتی چون رحمت واسعه نیز ممکن است مد نظر باشد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم این ترکیب وصفی، از صفتهایی مانند Boundless (بیمرز)، Infinite (بینهایت) و Endless (بیپایان) همراه با واژگان رحمت و لطف استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی تعابیر مختلفی برای این مفهوم وجود دارد؛ از جمله «الرحمة الواسعة» که در متون دینی بسیار رایج است و به رحمت همهجانبه و بیکران اشاره دارد.
به فارسی
برگردانها و واژههای جایگزین خالص فارسی یا ترکیبهای رایج آن شامل «مهربانی بینهایت»، «مهر نامتناهی»، «بخشندگی بیمرز» و «دهش بیانتها» است که همگی یک معنا را بازگو میکنند.
جمعبندی و توضیح کامل لطف بی کران
عبارت «لطف بیکران» یک ترکیب وصفی زیبا و ادبی در زبان فارسی است که از دو واژهٔ «لطف» (با ریشه عربی به معنی نرمی و مهربانی) و «بیکران» (واژه اصیل فارسی به معنی بیمرز و بیپایان) ساخته شده است. این اصطلاح بار معنایی بسیار مثبتی دارد و در ادبیات عرفانی و کلاسیک ایران، اغلب برای توصیف رحمت و عنایت نامحدود خداوند به کار میرود که بدون هیچ قید و شرطی بر بندگان جاری میشود.
در فرهنگ عامه و باورهای اجتماعی نیز این عبارت نمادی از ایثار و محبتهای بیشائبه، مانند عشق مادر به فرزند یا بخششهای بزرگ و بیچشمداشت است. از نظر ساختاری، واژههایی مانند لطیف، الطاف و ملاطفت با بخش اول آن، و کلماتی چون کرانه و باکران با بخش دوم آن همخانواده هستند.