یعنی چه
واژه «اثمال» در لغتنامههای بزرگ و معتبر فارسی (مانند دهخدا، معین و عمید) به عنوان یک واژه مستقل و رایج ثبت نشده است. با این حال، از نظر ریشهشناسی در زبان عربی، اگر آن را مصدر باب افعال از ریشه (ث-م-ل) فرض کنیم، به معنای باقی گذاشتن تهمانده مایعات در ظرف یا به مستی انداختن کسی است.
تلفظ
این کلمه بر وزن ابطال و به صورت اِثْمال (Esmāl) تلفظ میشود.
در جدول
در پاسخ به سوالات جدول، خود کلمه «اثمال» دارای ۵ حرف است. اگر در جدول با این واژه روبهرو شدید و معنای رایجی مد نظر بود، احتمال دارد خطای تایپی یا تصحیح اشتباهی از کلمات پنجحرفی همشکلی مثل «اهمال» یا «اجمال» باشد.
به انگلیسی
با توجه به اینکه واژه استاندارد فارسی نیست، معادلهای انگلیسی فوق صرفاً بر اساس حدس ریشه عربی آن (مستی یا باقیمانده مایع) پیشنهاد میشوند.
به عربی
در زبان عربی این واژه به عنوان مصدر به کار میرود، هرچند که کاربرد آن بسیار نادر است.
به ترکی
به دلیل عدم اصالت و رایج نبودن این واژه در زبانهای مبدأ، معادل مشخص و دقیقی برای آن در زبان ترکی وجود ندارد.
به فارسی
برگردان مستقیمی در زبان فارسی فصیح برای آن نیست؛ در صورت برخورد با آن در متون، باید به احتمال اشتباه نسخهخوانی در کلماتی چون اهمال (سستی کردن) یا اجمال (خلاصه کردن) توجه داشت.
جمعبندی و توضیح کامل اثمال
کلمه «اثمال» یک واژه استاندارد، رایج یا شناختهشده در زبان فارسی معاصر و فصیح نیست و در لغتنامههای شاخصی چون دهخدا و معین مدخلی برای آن نگارش نشده است. بررسیهای زبانشناختی نشان میدهد که این کلمه در قرآن کریم نیز هیچگونه کاربردی ندارد. تنها در صورتی میتوان معنایی برای آن متصور شد که آن را یک مصدر ساختگی یا نادر عربی از ریشه «ث-م-ل» بدانیم که در آن صورت به مفاهیمی نظیر مست کردن یا باقی گذاشتن تهمانده نوشیدنی در ظرف اشاره دارد.
بنابراین، اگر با این کلمه در کتابها، اشعار قدیمی یا سوالات جدول مواجه شدهاید، قویترین احتمال این است که با یک خطای مطبخی، تایپی یا اشتباه در نسخهخوانی مواجه هستید. کلمات پنجحرفی همشکلی مانند «اهمال» (به معنی سستی و تنبلی) یا «اجمال» (به معنی خلاصهگویی) در خط فارسی شباهت ظاهری زیادی به این واژه دارند و معمولاً به جای آن اشتباه گرفته میشوند.