یعنی چه
خونخواهی یک واژهٔ اصیل و مرکب فارسی است که از ترکیب «خون» و «خواهی» (از مصدر خواستن) شکل گرفته است. این اصطلاح به معنای مطالبهٔ خون به ناحق ریختهشدهٔ یک شخص، تقاص گرفتن، کینخواهی و اقدام برای مجازات یا قصاص قاتل است. این واژه مفهومی سنتی، حقوقی و حماسی دارد و در جوامع گذشته به عنوان یک اصل برای حفظ شرف عشیرهای یا اجرای عدالت کیفری شناخته میشده است.
تلفظ
این واژه به صورت «خونْخواهی» تلفظ میشود. حرف «و» در بخش اول صدای مصوت بلند (ـو) میدهد و در بخش دوم واژه یعنی «خواهی»، حرف «و» خوانده نمیشود و به اصطلاح واو معدوله است (خاهی خوانده میشود).
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، واژهٔ «خونخواهی» دقیقاً یک پاسخ ۸ حرفی است. اگر به عنوان راهنمای سوال، عباراتی مثل «انتقام»، «طلب خون مقتول» یا «کینخواهی» آمده باشد، بسته به تعداد حروف تعیینشده، کلماتی نظیر انتقام (۵ حرف)، تقاص (۴ حرف) یا ثأر (۳ حرف) نیز میتوانند مدنظر باشند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به سیاق متن، واژههای متفاوتی استفاده میشود. واژهٔ Vengeance مفهوم کلی انتقام صلب را میرساند، در حالی که Vendetta یا Blood feud دقیقاً به چرخههای طولانیمدت خونخواهی میان قبایل و خاندانها اشاره دارد.
به عربی
در فرهنگ و زبان عربی، دقیقترین و رایجترین معادل برای خونخواهی واژهٔ «ثأر» است. اصطلاح معروف «یا لَثاراتِ الحُسَین» که شعار خونخواهان امام حسین (ع) بود نیز از همین ریشه مشتق شده است.
در قرآن
عین کلمهٔ فارسی «خونخواهی» یا ترجمهٔ تحتاللفظی آن در قرآن کریم نیامده است. با این حال، مفهوم حقوقی، شرعی و عادلانهٔ آن در قالب حق قصاص برای اولیای دم پیشبینی شده است. برای نمونه در آیه ۳۳ سوره اسراء آمده است: «وَمَنْ قُتِلَ مَظْلُومًا فَقَدْ جَعَلْنَا لِوَلِيِّهِ سُلْطَانًا...» یعنی هر کس مظلومانه کشته شود، ما برای ولیدم او تسلط و حق قانونی (برای قصاص و خونخواهی) قرار دادهایم.
جمعبندی و توضیح کامل خونخواهی
واژهٔ «خونخواهی» یکی از مفاهیم کهن در فرهنگ حقوقی، عشیرهای و ادبی ایران و بسیاری از اقوام جهان است. این واژه که از ترکیب دو بخش «خون» و «خواهی» ساخته شده، به تلاش بازماندگان یک مقتول برای ستاندن داد او، مجازات قاتل یا گرفتن تقاص اشاره دارد. در ساختارهای سنتی و پیشاقانونی، خونخواهی معمولاً به شکل یک چرخه مداوم از انتقامهای قبیلهای بروز میکرد، اما با پیدایش ادیان و قوانین مدنی، این مفهوم به دایرهٔ عدالت کیفری، قوانین قصاص و حق قانونی اولیای دم (ولیدم) منتقل شد تا جلو رفتارهای خودسرانه گرفته شود.
در فرهنگ اسلامی و شیعی، خونخواهی با واژهٔ «ثأر» پیوندی عمیق دارد و نماد بارز فرهنگی آن «پرچم سرخ» است. برافراشتن پرچم سرخ بر فراز گنبدها یا بارگاهها نشاندهندهٔ خونی است که به ناحق ریخته شده و تا زمان مجازات ظالمان و ستاندن داد مقتول، به نشانهٔ مطالبهٔ عدالت برافراشته میماند. از این رو، خونخواهی نمادی سنتی از تقابل میان چرخهٔ خشونت و برقراری عدالت محسوب میشود.