یعنی چه
این اصطلاح در زبان عامیانه و معاصر فارسی به فردی اشاره دارد که به شکل مستمر از دخانیات مانند سیگار، قلیان یا مواد مخدر دودزا استفاده میکند و به نوعی به این سبک زندگی یا عادت وابستگی پیدا کرده است.
تلفظ
ترکیب واژگانی اهل (با کسرهٔ اضافه) و دود که به صورت روان و سرهم در محاوره تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع معمولاً در پاسخ به راهنمای «مصرفکننده دخانیات» یا «فرد سیگاری»، واژه ۶ حرفی «اهل دود» مد نظر طراحان است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی متناسب با شدت مصرف، از واژه عام smoker یا اصطلاحات دقیقتر استفاده میشود.
به عربی
واژه مُدَخِّن دقیقترین معادل برای فرد سیگاری و مصرفکننده دخانیات در زبان عربی معاصر است.
در قرآن
ترکیب «اهل دود» یک اصطلاح عامیانه و معاصر فارسی است و در متن قرآن نیامده است؛ هرچند واژههای «أهل» و «دُخان» (به معنی دود) به صورت جداگانه در قرآن کار رفتهاند اما ارتباطی با این اصطلاح ندارند.
نماد چیست
در فرهنگ و ادبیات امروز، این عبارت نمادی از اعتیاد، آسیب رساندن به سلامت فردی و سبک زندگی ناسالم شهری است. در گذشتههای دور، واژه دود گاهی مجازاً نماد خانههای روشن و دارای مطبخِ گرم و مهمانپذیر بود، اما امروزه این بار معنایی کاملاً تغییر کرده است.
جمعبندی و توضیح کامل اهل دود
اصطلاح «اهل دود» یک ترکیب وصفی-اضافی عامیانه و کاربردی در زبان فارسی معاصر است که از ادغام واژه عربی «اهل» (به معنی وابسته یا صاحب یک گروه) و واژه کهن فارسی «دود» شکل گرفته است. این عبارت مذهب یا مرز خاصی ندارد و صرفاً برای توصیف افرادی که به مصرف سیگار، قلیان یا سایر مواد دودزا عادت دارند، استفاده میشود.
در فرهنگ عامه و لغتنامههای معاصر، این واژه بار معنایی مثبتی ندارد و معمولاً نشاندهنده یک عادت ناسالم، فرسودگی، یا وابستگیهای اجتماعی به دخانیات است. در بازیهای فکری و جدول کلمات متقاطع نیز به عنوان یک پاسخ ۶ حرفی استاندارد برای توصیف فرد سیگاری شناخته میشود.