یعنی چه
واژه اجادت (که در اصل از إجادة عربی گرفته شده) به معنای خوش و نیکو آوردن، به کمال رساندن و نشان دادن تبحر و استادی در انجام یک کار یا هنر است. این کلمه به عنوان یک واژه کلاسیک، برای توصیف کیفیت بالا و اتقان در عمل به کار میرود.
تلفظ
تلفظ این واژه به صورت اِ-جا-دَت (ejādat) است و در اصل عربی با تاء گرد (إجادة) نگارش میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، کلمه اجادت به عنوان پاسخ برای راهنماهایی چون «مهارت»، «استادی»، «نیکو انجام دادن کار» یا «به کمال رساندن کار» کاربرد دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به سیاق متن، معادلهایی که نشاندهنده تخصص و کیفیت برتر باشند برای این واژه استفاده میشوند.
به عربی
این واژه خود ریشه عربی دارد و در زبان مبدأ به معنی تسلط و درست و کامل انجام دادن یک کار است.
به فارسی
برابرهای دقیق فارسی این واژه شامل کاردانی، استادی، چیرهدستی، نیکو انجام دادن و به کمال رساندن یک عمل است.
در قرآن
خود مصدر «إجادة» در متن قرآن کریم به کار نرفته است؛ اما ریشه ثلاثی مجرد آن در قالب واژه «الْجِيَادُ» (به معنی اسبهای اصیل و تندرو) در آیه ۳۱ سوره ص استفاده شده است. مفاهیم همسو با آن در قرآن با واژگانی چون احسان و اتقان شناخته میشوند.
جمعبندی و توضیح کامل اجادت
واژه اجادت که از ریشه عربی «ج-و-د» مشتق شده، در زبان و ادبیات به مفهوم به کمال رساندن یک کار، خوشدستی، مهارت و استادی اشاره دارد. این واژه در متون سنتی و هنری (مانند سطوح عالی خوشنویسی) نشاندهنده به اوج رساندن ظرافتها و کیفیت در عمل است.
اگرچه این کلمه در زبان روزمره فارسی کمتر به گوش میرسد، اما در ادبیات مکتوب و لغتنامهها جایگاه مشخصی دارد و متضاد مفاهیمی چون ناشیگری، نقص و بد انجام دادن کارها (اسائت یا رداءت) به شمار میرود.