یعنی چه
واژهٔ «احترامگذار» (یا احترامگزار) صفت مرکب فاعلی است و به فردی اطلاق میشود که برای دیگران ارزش و جایگاه قائل است، آداب معاشرت را رعایت میکند و با فروتنی و ادب با جامعه برخورد مینماید.
تلفظ
این کلمه از دو بخش «احترام» (واژه عربی) و «گذار» (بن مضارع از گذاشتن/گزاردن) تشکیل شده و به صورت روان تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، این واژه دقیقاً ۱۰ حرف دارد. بسته به طراح جدول، مترادفهایی مانند مؤدب، باادب یا ارجگزار نیز ممکن است مدنظر باشند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی واژه Respectful رایجترین صفت برای توصیف این حالت است.
به عربی
در زبان عربی از مشتقات ریشه «حرم»، «وقر» و «کرم» برای رساندن این مفهوم استفاده میشود.
در قرآن
خودِ واژهٔ «احترامگذار» در قرآن نیامده است، اما ریشه آن (حرمت) و مفاهیمی چون تکریم انسان و اکرام والدین بارها تأکید شده است؛ مانند آیه ۳۰ سوره حج: «وَمَنْ يُعَظِّمْ حُرُمَاتِ اللَّهِ فَهُوَ خَيْرٌ لَهُ» (هر کس حرمتهای خدا را بزرگ شمارد، برای او بهتر است).
جمعبندی و توضیح کامل احترام گذار
واژه «احترامگذار» نمادی از ادب، فروتنی و پایبندی به اخلاق اجتماعی در فرهنگ فارسی است. این کلمه به کسی اشاره دارد که با رفتار و گفتار خود، ارزش و جایگاه دیگران را ارج مینهد. اگرچه از نظر ریشهشناختی املای آن به صورت «احترامگزار» (به معنای بهجا آوردن احترام) دقیقتر است، اما صورت «احترامگذار» نیز به دلیل کاربرد گسترده در طول قرنها کاملاً پذیرفته شده و مصطلح است.
در نظام ارزشگذاری فرهنگی و مذهبی، احترامگذاری به بزرگترها، والدین و مقدسات از ارکان اصلی تحکیم روابط انسانی به شمار میرود. دست روی سینه گذاشتن یا خم شدن ملایم در مواجهه با دیگران، از جلوههای فیزیکی و نمادین این صفت پسندیده در جامعه است.