یعنی چه
واژه «الدابر» اسم فاعل از ریشه (د ب ر) است که به مفهوم پسرو، تعقیبکننده، بازپسین و آخرین باقیمانده از یک چیز اشاره دارد. در تعابیر قرآنی و کلاسیک، این کلمه به معنای اصل، ریشه و نسل نیز به کار میرود که اشاره به تبار و دنباله یک قوم دارد.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با توجه به الگوهای صرفی زبان عربی و ادغام لام تعریف در حرف شمسی دال، به صورت اَد-دابِر (Ad-dābir) است.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلماتی نظیر الدابر به عنوان پاسخ برای راهنماهایی مثل «آخر و پایان» یا «ریشه و تبار» استفاده میشود.
به انگلیسی
با توجه به بافت متن، واژه الدابر در انگلیسی به مفاهیم انتها، بازمانده یا ریشه تبار ترجمه میشود.
به عربی
خود کلمه اصالتاً عربی است و در واژهنامههای عربی به معنای عاقبت، پشت سر و آخرین بخش از یک چیز معنا شده است.
به فارسی
در زبان فارسی این وامواژه به معانی متعددی چون انجام کاره، بازپسین، ته و دنباله، و همچنین پی و بن هر چیز ترجمه میشود.
نماد چیست
در ادبیات عربی و فرهنگ قرآنی، ترکیب «قطع دابر» به عنوان نمادی برای هلاکت کامل، ریشهکن شدن و از بین رفتن اثر و نشانه یک گروه یا وضعیت به کار میرود و نشاندهنده آن است که حتی یک نفر هم از آنها باقی نمانده است.
جمعبندی و توضیح کامل الدابر
واژه «الدّابر» یک واژه کلاسیک و قرآنی با ریشه عربی (د ب ر) است که مفهوم محوری آن به پشت سر، عقب، پایان و آخرین بازمانده از یک چیز اشاره دارد. این کلمه در زبان فارسی به عنوان یک وامواژه ادبی و دینی شناخته میشود و در متون کهن کاربرد دارد.
بیشترین شهرت این واژه به دلیل کاربرد کنایی آن در قرآن کریم در قالب عبارت «قطع دابر» است که معنای ریشهکن کردن، انقراض کامل و نابود ساختن ستمگران را میدهد؛ به طوری که هیچ اثر یا نسلی از آنها بر جای نماند. از نظر صرفی، الدابر اسم فاعل است و دقیقاً از ۶ حرف تشکیل شده است.