یعنی چه
ترکیب «عادت و خوی» به معنای رفتارهای پایدار، مستمر و درونیشده انسان است؛ یعنی مجموعهای از رفتارهای تکراری (عادت) و ویژگیهای شخصیتی و ذاتی یا اکتسابی (خوی) که بر اثر تمرین، تکرار یا تربیت، به صورت ملکه در فرد تثبیت شدهاند.
در جدول
در پاسخ به سوالات جدول کلماتی، عبارت «عادت و خوی» دقیقاً دارای ۸ حرف است. واژههای جایگزین و هممعنی دیگر شامل خصلت، منش، سجیه و طبع هستند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به سیاق متن از ترکیب واژههای مربوط به رفتارهای تکراری و ویژگیهای شخصیتی استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی واژههای خُلق، طبع و سجیه دقیقاً بیانگر مفهوم خوی و سرشت هستند که در کنار العادة قرار میگیرند.
به فارسی
معادلهای اصیل و مترادفات روان فارسی برای این ترکیب شامل منش، خصلت، خلق وخو، سجیه، طبع، سرشت، رسم و شیوه هستند.
نماد چیست
در متون اخلاقی و ادبی، این ترکیب انتزاعی نماد هویت رفتاری و پیوند درون و بیرون انسان است. در تمثیلهای ادبی، «آب جاری» یا «حکاکی روی سنگ» نشاندهنده نحوه شکلگیری تدریجی اما پایدار عادت و خوی در جان آدمی است.
جمعبندی و توضیح کامل عادت و خوی
ترکیب «عادت و خوی» یک اصطلاح ترکیبی فارسی-عربی است که بعد روانی و رفتاری انسان را به طور همزمان توصیف میکند. واژه «عادت» ریشه در زبان عربی دارد و به معنای رفتار تکرارشونده و اکتسابی است، در حالی که «خوی» واژهای با ریشه اصیل پارسی میانه است که بر طبع، سرشت و ویژگیهای درونی و ذاتی دلالت دارد.
این دو مفهوم در کنار یکدیگر کلِ شاکله و شخصیت پایدار انسان را میسازند؛ رفتارهایی که ابتدا با اراده و تکرار آغاز میشوند (عادت) و در نهایت به عمق جان نفوذ کرده و به ویژگی ثابت شخصیتی (خوی) تبدیل میگردند. در متون اخلاقی و ادبیات عرفانی، تغییر دادن خوی بد و جایگزینی آن با عادات پسندیده از بزرگترین فضایل بشری به شمار میرود.