یعنی چه
عبارت «ظلم تحملناپذیر» به معنای ستم، حقکشی یا تعدیِ بسیار شدیدی است که تحمل، سازگاری یا ایستادگی در برابر آن برای انسان ممکن نیست و فراتر از آستانهٔ صبر و تابآوری قرار دارد.
تلفظ
تلفظ این ترکیب وصفی به صورت «ظُلمِ تَحَمُّلناپَذیر» (zolme tahammol-nāpazir) است.
در جدول
در کلمات متقاطع، پاسخ این عبارت خود کلمه «ظلم تحمل ناپذیر» (۱۳ حرف) یا مترادفهای آن نظیر «ستم طاقت فرسا» است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن این مفهوم از ترکیب صفات شدتبخش با واژگان ستم و بیعدالتی استفاده میشود.
به فارسی
معادلها و جایگزینهای خالص فارسی این عبارت شامل تعابیری چون ستم طاقتفرسا، بیداد کمرشکن، جور سنگین و حقکشی فراتر از حد است.
در قرآن
خودِ ترکیب وصفی «ظلم تحملناپذیر» به صورت لفظی در قرآن نیامده است، اما ریشه «ظلم» بیش از ۲۸۰ بار به کار رفته است. در دیدگاه قرآنی، بزرگترین و شدیدترین ستم، شرک به خداوند است که در آیه ۱۳ سوره لقمان از آن با تعبیر «ظُلْمٌ عَظِيمٌ» (ستمی بزرگ) یاد شده است.
جمعبندی و توضیح کامل ظلم تحمل ناپذیر
عبارت «ظلم تحملناپذیر» یک ترکیب وصفی اصطلاحی در زبان فارسی است که از درآمیختن واژه عربی «ظلم» (به معنی قرار دادن چیزی در غیر جایگاه خود و حقکشی) و صفت فارسی «تحملناپذیر» (طاقتفرسا و سخت) شکل گرفته است. این اصطلاح برای توصیف اوج بیعدالتی و تجاوز از حدودی به کار میرود که نظم اخلاقی یا توان روحی و جسمی انسان را در هم میشکند.
اگرچه این ترکیب دو کلمهای سابقهٔ واژگانیِ مستقل در متون کلاسیک ندارد، اما مفهوم آن یعنی ستمِ خردکننده، همواره در ادبیات و تظلمخواهیهای تاریخی نقشی کلیدی داشته است. در فرهنگ اسلامی و قرآنی نیز هرچند لفظ دقیق آن دیده نمیشود، ریشهٔ ظلم به عنوان بدترین انحراف شناخته شده و بالاترین درجهٔ آن که همان شرک است، «ظلم عظیم» نامیده شده که ماهیتی طاقتفرسا و نابودکننده دارد.