یعنی چه
عَتاد واژهای با ریشه عربی است که در زبان فارسی به عنوان وامواژه به کار میرود. این کلمه به معنای ساز و سامان، آمادگی، و اسباب و تجهیزاتی است که برای سفر، جنگ یا هر کار دیگری از پیش مهیا و فراهم کرده باشند. در کاربرد خاص، بیشتر به سلاح، مهمات و سازوبرگ نظامی اشاره دارد.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت عَتاد (عَ / تاد) با فتح حرف عین است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، کلمه عتاد به عنوان پاسخ برای راهنماهایی چون «سازوبرگ جنگی»، «تجهیزات و اسباب» یا «آمادگی سفر» کاربرد دارد و کلمهای ۴ حرفی است.
به انگلیسی
معادلهای انگلیسی این واژه بسته به متن استفاده، شامل تجهیزات عمومی یا ادوات و مهمات نظامی میشوند.
به فارسی
برابرهای دقیق فارسی واژه عتاد شامل کلماتی مانند سازوبرگ، سامان، ابزار، اسباب، تدارکات و بنه است.
در قرآن
واژه عتاد به صورت مستقیم در متن قرآن نیامده است، اما همخانوادهها و مشتقات فعلی و صفتی آن ۱۶ بار در آیات مختلف استفاده شدهاند؛ مانند فعل «أَعْتَدْنَا» (آماده کردهایم) در سوره انسان و صفت «عَتِيد» (حاضر و آماده) در سوره ق.
نماد چیست
این کلمه در ادبیات بار نمادین خاصی ندارد، اما از نظر مفهومی مظهر و نماد داشتن آمادگی کامل، تدارک دیدن وسایل لازم پیش از شروع کار و برخورداری از توان پشتیبانی و تجهیزات کافی برای مواجهه با شرایط است.
جمعبندی و توضیح کامل عتاد
واژه عتاد یک واژه اصیل عربی است که وارد زبان فارسی شده و در لغتنامههای معتبری مانند دهخدا و معین به معنای اسباب، ابزار، تدارکات و سازوبرگ سفر یا جنگ معنا شده است. ریشه این کلمه (ع-ت-د) بر مفهوم حضور، مهیا شدن و فراهم ساختن پیشنیازها دلالت دارد.
اگرچه خود این لفظ در قرآن به چشم نمیخورد، کاربرد فراوان مشتقات آن نشاندهنده اهمیت مفهوم آمادگی و تدارک در فرهنگ زبانی عربی است. در زبان فارسی امروز، این کلمه بیشتر کاربرد ادبی، رسمی یا نظامی داشته و در حل جدولهای کلمات متقاطع نیز به وفور استفاده میشود.