یعنی چه
این عبارت در اصطلاح به تبیین، ترجمه یا راهنمایی بر کتاب معروف «کشفالمراد فی شرح تجرید الاعتقاد» (نوشته علامه حلی) اشاره دارد که برای فهم متن پیچیده کلامی و اعتقادی شیعه نگاشته شده است.
تلفظ
تلفظ این ترکیب به صورت [šarh-e kašf-ol-morād] است که از سه واژه عربی با مصوتهای مشخص تشکیل شده است.
به انگلیسی
در متون آکادمیک و انگلیسی برای اشاره به این نوع آثار تفسیر و تبیین، از واژگانی چون Commentary یا Elucidation استفاده میشود.
به عربی
از آنجا که اصل کتاب به زبان عربی است، در زبان عربی نیز با همین عنوان یا عباراتی نظیر «الشرح علی کشف المراد» شناخته میشود.
به فارسی
معادل و برگردان تحتاللفظی این ترکیب به فارسی، «توضیحِ پردهبرداری از مقصود» یا تبیینِ هدفِ آشکارشده است.
در قرآن
عبارت «شرح کشف المراد» در قرآن نیامده است، اما ریشههای آن به صورت جداگانه به کار رفتهاند؛ مانند ریشه شرح در «أَلَمْ نَشْرَحْ لَکَ صَدْرَکَ»، ریشه کشف در «فَکَشَفْنَا عَنْکَ غِطَاءَکَ» و ریشه مراد در قالب اراده نظیر «یُرِیدُ اللَّهُ بِکُمُ الْیُسْرَ».
نماد چیست
در نظام آموزشی حوزوی و سنتی، این نام نمادی از روشنگری عقلانی در عقاید، تلاش برای فهم عمق مطالب کلامی و نیاز به کلید تبیین برای باز کردن متون پیچیده علمی است.
جمعبندی و توضیح کامل شرح کشف المراد
عبارت «شرح کشفالمراد» یک واژه لغوی مستقل یا اصطلاح قرآنی نیست، بلکه عنوانی کاملاً تخصصی در حوزه علوم حوزوی، فلسفه و به ویژه علم کلام اسلامی (شیعه) است. این اصطلاح به کتابها، حواشی یا راهنماهایی اشاره دارد که به منظور رمزگشایی، ترجمه و تبیین متنِ پیچیده و آموزشی «کشفالمراد» نوشته شدهاند.
کتابِ اصل یعنی کشفالمراد، خود شرحی از علامه حلی بر کتاب «تجرید الاعتقاد» خواجه نصیرالدین طوسی است. از آنجا که متن آن بسیار فشرده و عمیق است، استادان و دانشمندان بعدی با نگارش «شرح کشفالمراد» (مانند آثار علی محمدی خراسانی یا علی شیروانی) تلاش کردهاند تا مقصود و مراد نهایی این متون اعتقادی را برای دانشپژوهان آشکار و آسان سازند.