یعنی چه
این ترکیب از دو بخش «مظاهر» (جمع مظهر به معنی جلوهها و محلهای ظهور) و «الآثار» (جمع اثر به معنی نشانها و بقایا) تشکیل شده است. در متون عرفانی به جهان خلقت به عنوان تجلیگاه صفات الهی اشاره دارد و در تاریخ ادبیات نیز نام یکی از کتابهای معروف خواجو کرمانی است.
تلفظ
تلفظ صحیح این ترکیب با ضمهٔ راءِ مظاهر به صورت مضاف و مضافالیه و مدّ الف در الآثار است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، این عبارت معمولاً به عنوان پاسخ برای طراحانی که «مثنوی خواجو کرمانی» یا «اثر منظوم خواجو کرمانی به تقلید از مخزنالاسرار» را میخواهند کاربرد دارد و دقیقاً ۱۱ حرف دارد.
به انگلیسی
بسته به سیاق متن، برای ترجمه این ترکیب عبارات فوق به کار میروند.
به عربی
این ترکیب عینا از کلمات زبان عربی ساخته شده و در متون رسمی عربی به همین صورت به کار میرود.
به فارسی
برگردان روان و خالص فارسی این عبارت ترکیبی شامل واژگانی چون نمودها، تجلیات و نشانههای به جای مانده از گذشته است.
در قرآن
عین ترکیب «مظاهر الآثار» در قرآن کریم وجود ندارد؛ کلمه مظاهر نیز در قرآن نیست اما مشتقات ریشه آن (ظ هـ ر) وجود دارد. واژه «آثار» به صورت مفرد و جمع بارها در آیات آمده است، مانند آیه ۵۰ سوره روم: «فَانْظُرْ إِلَىٰ آثَارِ رَحْمَتِ اللَّهِ».
جمعبندی و توضیح کامل مظاهر الاثار
عبارت «مظاهر الاثار» یک ترکیب مضاف و مضافالیه عربی است که وارد زبان فارسی شده است. این واژه از نظر لغوی به معنای جلوهگاهها، نشانهها و تجلیگاههای پدیدهها یا بقایای تاریخی است. در ادبیات عرفانی ایران، صوفیه این اصطلاح را نمادی از جهان خلقت و طبیعت میدانند، چرا که باور دارند جهان مادی مظهر و محل بروز آثار و صفات خداوندِ پنهان است.
از سوی دیگر، این عبارت در تاریخ ادبیات فارسی اهمیت ویژهای دارد زیرا نام یکی از مثنویهای معروف خواجو کرمانی، شاعر برجسته قرن هشتم هجری است. خواجو این اثر را به تقلید از کتاب مخزنالاسرار نظامی گنجوی و با محتوایی اخلاقی و عرفانی به نظم درآورده است. بنابراین در کاربردهای عمومی و حل جدول، این کلمه پیوند مستقیمی با آثار نظامی و خواجو کرمانی دارد.