یعنی چه
واژه عمامرة یک اسم خاص (اسم علم) عربی است که در جغرافیا و تاریخ کشورهای عربی به عنوان نام قبیله و عشیره شناخته میشود. این کلمه نام عشیرهای در ناحیه علویان سوریه و همچنین عشیرهای در منطقه عجلون اردن است. از نظر لغوی، این واژه میتواند به عنوان جمع تکسیر برای کلماتی مانند عمار یا عامر به معنی آبادکنندگان و طولعمردهندگان در نظر گرفته شود.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت عَمامِرة (Amāmirah) است که در زبان عربی گاه با الف و لام تعریف به صورت العمامرة خوانده میشود.
در جدول
در مسابقات شرح در متن و جدول کلمات متقاطع، پاسخ این کلمه دقیقاً ۶ حرف دارد و به عنوان نام عشیرهای در اردن یا سوریه مطرح میشود.
به عربی
در زبان عربی این واژه به عنوان اسم علم برای قبایل مذکور به کار میرود و املای اصلی آن العمامرة است.
به فارسی
معادل مستقیم فارسی ندارد زیرا یک نام خاص جغرافیایی و نسبشناسی است؛ در منابع فارسی مانند لغتنامه دهخدا به عنوان نام عشیره اعراب اردن و سوریه ترجمه و ثبت شده است.
در قرآن
خود واژه «عمامرة» در متن قرآن کریم وجود ندارد. با این حال، ریشه سه حرفی آن یعنی (ع م ر) در قالب کلماتی نظیر «عَمَرُوهَا» (آن را آباد کردند) یا «مَعْمُور» بارها در آیات قرآن به مفهوم آبادانی و زندگی به کار رفته است.
نماد چیست
این کلمه در اصطلاح نماد هویت خانوادگی، اصالت نسب و پیوندهای اجتماعی در میان قبایل شام است. از سوی دیگر، با توجه به ریشه لغوی خود، مفهوم آبادگری، پایداری و طول عمر را تداعی میکند.
جمعبندی و توضیح کامل عمامرة
کلمه عمامرة یک واژه عمومی در زبان فارسی یا حتی یک مدخل لغوی مستقل و رایج در معاجم کلاسیک عربی نیست. این واژه اساساً یک اسم خاص (اسم علم) جغرافیایی و قومپژوهی است که به طایفهها و عشایری در کشورهای اردن (منطقه عجلون با اصالت کرک) و سوریه (ناحیه علویان) اشاره دارد.
از منظر ریشهشناسی لغوی، این کلمه از ریشه سه حرفی عربی «ع م ر» مشتق شده است که مفاهیمی چون زندگی، طول عمر، تمدن و آبادانی را در خود دارد و میتوان آن را نوعی جمع تکسیر برای کلماتی مانند عامر یا عمار به معنای آبادکنندگان دانست. خود این واژه در قرآن کریم ذکر نشده، اما مشتقات همخانواده آن در مصحف شریف یافت میشوند.