یعنی چه
واژه «توقیری» صفتی نسبی است که از کلمه «توقیر» (به معنی احترام و بزرگداشت) گرفته شده است. این واژه به ویژگی، رفتار یا گفتاری اشاره دارد که با تکریم، تعظیم و رعایت حرمت همراه باشد؛ مانند نگاه توقیری یا رفتار توقیری در برابر بزرگان و استادان.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت [تَوْ-قی-ری] (tavqiri) است که حرف اول با فتحه و حرف دوم یعنی واو به صورت ساکن ادا میشود.
در جدول
در حل جدول کلمات متقاطع، اگر با پرسشی مثل «منسوب به بزرگداشت و تعظیم» مواجه شدید، پاسخ آن واژه ۶ حرفی «توقیری» است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به بافتار متن، واژههای متفاوتی برای رساندن این مفهوم وجود دارد که رایجترین آنها واژه respectful به معنای محترمانه است.
به فارسی
به جای واژه توقیری در زبان فارسی معیار و امروزی، میتوان از کلماتی چون محترمانه، احترامآمیز، تکریمی، بزرگداشتانه، تعظیمی و باوقار استفاده کرد.
نماد چیست
این واژه مظهر و نماد مادی خاصی ندارد، اما در فرهنگ و ادبیات فارسی، به عنوان نمادی از ادب عمیق، وقار اجتماعی و حرمتگزاری به جایگاه بزرگان، اهل علم و مفاهیم مقدس شناخته میشود.
جمعبندی و توضیح کامل توقیری
واژه «توقیری» یک صفت نسبی برگرفته از ریشه عربی «و ق ر» است که مفهوم سنگینی، متانت و ابهت را در خود دارد. این کلمه هرچند در مکالمات روزمره فارسی کاربرد مستقل و گستردهای ندارد، اما در متون کهن، فقهی و ادبی به رفتارهایی اشاره میکند که از روی تجلیل و تعظیم صادر میشوند.
اگرچه خود واژه با پسوند «ی» نسبی در متن قرآن نیامده، اما فعل همخانواده آن در آیه ۹ سوره فتح به صورت «تُوَقِّرُوهُ» برای تاکید بر بزرگداشت و تکریم پیامبر اسلام به کار رفته است. متضاد این کلمه واژههایی مثل «تحقیری» یا «توهینآمیز» هستند که نقطه مقابل احترام را نشان میدهند.