یعنی چه
در زبان فارسی واژهای مستقل و پرکاربرد به نام «مقوار» وجود ندارد. این کلمه به احتمال بسیار زیاد یا شکل اشتباه واژهٔ «مِغوار» است که معنای جنگجوی بیباک دارد، یا در متون کهن پزشکی عربی به عنوان مِقْوار (ابزار تراش و گشادکننده کانال دندان) به کار رفته است.
تلفظ
اگر منظور همان واژه اصیل عربی جنگاوری باشد، تلفظ صحیح آن «مِغْوار» است. در صورت خوانش اصطلاح پزشکی تخصصی، «مِقْوار» تلفظ میشود.
در جدول
در طراحهای جدول کلمات متقاطع، این واژه معمولاً به عنوان پنج حرفی با اشاره به دلاور (با فرض مغوار) یا ابزار تراش پزشکی مد نظر قرار میگیرد.
به ترکی
بر اساس ریشه معانی احتمالی، در ترکی استانبولی معادلهای فوق استفاده میشوند.
به فارسی
برگردان دقیق فارسی این کلمه در صورت همپوشانی با مغوار شامل واژههایی چون بیباک، یغماگر دلاور و چابکسوار است و در صورت املای مقوار، ابزار جراحی یا ریمر معنا میدهد.
نماد چیست
در بستر ادبیات حماسی و با اتکا به ریشه واژه مغوار، این کلمه نماد روحیه جنگاوری، تکاوری، شجاعت بیحد و هجوم به قلب دشمن به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل مقوار
بررسی دقیق لغتنامههای شاخص زبان فارسی مانند دهخدا، معین و عمید نشان میدهد که واژهای با ضبط و املای «مقوار» به عنوان یک مدخل مستقل، فاقد معنای پرکاربرد و اصیل در فارسی معیار است. در اکثر مواقع، مواجهه با این کلمه ناشی از یک غلط املایی یا جابهجایی حروف (تایپ قاف به جای غین) در واژه «مِغوار» است که در زبان عربی به معنای جنگجوی شجاع، تکاور و دلیر به کار میرود.
از سوی دیگر، در اصطلاحات بسیار تخصصی و قدیمی پزشکی و ابزارسازی که ریشه در زبان عربی دارند، مِقْوار به ابزارهای تراشکاری، توخالی کردن یا ریمر (گشادکننده کانال دندان) اطلاق میشود که البته این کاربرد در زبان فارسی عمومی کاملاً غریب و ناشناخته است. بنابراین هنگام حل جدول یا مطالعه، بهتر است مفهوم آن را بر اساس واژهٔ همنویسه و اصیل «مغوار» یا همان دلاور و جنگجو تعبیر کرد.