یعنی چه
واژهٔ «مِنْتاش» در لغتنامههای معتبر به معنی موچین، خارچین یا ابزاری کوچک و آهنی است که از آن برای بیرون کشیدن خار از دست و پا یا کندن موهای زائد (مانند موی بینی و صورت) استفاده میشود. همچنین در برخی منابع به صورت فرعی، احتمال غلطنویسی یا صورت گویشی واژهٔ «منتشا» (به معنی عصای گرهدار درویشان) نیز برای آن مطرح شده است.
تلفظ
این واژه در اصلِ عربی خود به صورت «مِنْتاش» (با کسرهٔ ميم و سکون نون) تلفظ میشود و اسم ابزار است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، در پاسخ به راهنمای «موچین»، «خارچین» یا «ابزار کندن مو»، واژهٔ ۵ حرفی «منتاش» یا «منقاش» به کار میرود.
به انگلیسی
معادل دقیق انگلیسی این ابزار ظریف پوست و زیبایی، واژهٔ Tweezers است.
به عربی
در زبان عربی فصیح و معاصر، بیشتر از واژههای منقاش و ملقاط برای این ابزار استفاده میشود که همخانوادهٔ منتاش هستند.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی به موچین یا منتاش، «جیمبیز» (Cımbız) میگویند.
به فارسی
برگردان و معادلهای اصیل و رایج این واژه در زبان فارسی امروز، «موچین» و «خارچین» است.
جمعبندی و توضیح کامل منتاش
واژهٔ «منتاش» یک اسم ابزار (اسم آلت) وامگرفته از ریشهٔ عربی «نتش» (به معنی کندن و بیرون کشیدن) است که بر وزن مِفعال ساخته شده و معنای دقیق آن موچین یا خارچین است؛ یعنی وسیلهای ظریف و آهنی که برای بیرون آوردن خارهای ریز از پوست یا اصلاح مو به کار میرود. این کلمه مترادفات نزدیکی چون منقاش و ملقاط دارد و در بازیهای جدول کلمات متقاطع بسیار کاربردی است.
از سوی دیگر، در بررسیهای ریشهشناختی متون کهن فارسی، گاهی این واژه با «منتشا» (به معنی عصای چوبی و گرهدار درویشان و قلندران) جابهجا یا به اشتباه همسان در نظر گرفته میشود. با این حال، هویت اصلی کلمهٔ پنجحرفی منتاش در لغتنامههای شاخص، همان ابزار پیرایش و پاکسازی پوست است.