یعنی چه
این عبارت یک اصطلاح عامیانه و گویشی (بهویژه در زبانهای کناره دریای کاسپین مانند مازندرانی) است که به معنای اصطکاک، برخورد فیزیکی، تماس نزدیک یا کنار هم قرار گرفتن دو فرد یا دو شیء به کار میرود. واژه «بخردن» در این گویشها همان «خوردن» (در اینجا به معنی اصابت کردن) است.
تلفظ
تلفظ این ترکیب در گویشهای شمالی به صورت کَش به کَش بَخِردِن (kaš-be-kaš baxerden) است که در آن «کَش» به معنای پهلو، بغل یا آغوش و «بَخِردِن» به معنای خوردن و اصابت کردن میباشد.
در جدول
در مسابقات شرح در متن و جدول کلمات، در صورت مواجهه با این راهنما، پاسخ دقیق خودِ عبارت «کش به کش بخردن» با ۱۱ حرف یا معادلهای معنایی آن نظیر «برخورد کردن» است.
به انگلیسی
با توجه به مفهوم اصطکاک فیزیکی و پهلو به پهلو شدن، عبارات انگلیسی فوق نزدیکترین معادلها برای رساندن مفهوم این اصطلاح محلی هستند.
به فارسی
معادلهای دقیق این عبارت در زبان فارسی معیار شامل واژههایی چون اصطکاک یافتن، تماس فیزیکی داشتن، به هم سودن، همجوار شدن و کنار هم قرار گرفتن است.
نماد چیست
در برداشتهای کنایی و ادبی، این عبارت میتواند نمادی از برخورد نزدیک مسیرها، مواجهه ناگهانی دو سرنوشت با یکدیگر و یا صمیمیت و نزدیکی بسیار زیاد فیزیکی و اجتماعی میان دو فرد باشد.
جمعبندی و توضیح کامل کش به کش بخردن
عبارت «کش به کش بخردن» یک اصطلاح زنده و رسمی در زبان فارسی معیار یا لغتنامههای مرجع مانند دهخدا و معین به شمار نمیرود؛ بلکه ترکیبی از واژگان گویشی بومی ایران (بهویژه گویشهای مازندرانی و گیلکی) است. در این زبانها، واژه «کَش» به معنی پهلو، کنار یا آغوش کاربرد دارد و «بَخِردِن» شکل محلی مصدر خوردن است.
در مجموع، این اصطلاح مفهوم برخورد فیزیکی، ساییده شدن دو چیز به یکدیگر، یا پهلو به پهلو شدن و در کنار هم قرار گرفتن را میرساند. این ترکیب علیرغم نداشتن پیشینه مکتوب ادبی در زبان رسمی، در محاورات بومی برای توصیف تماسهای نزدیک و مماس شدن دو شیء یا دو فرد به کار میرود.
از دیدگاه ساختاری، این عبارت کاملاً عامیانه بوده و هیچگونه ریشه یا کاربرد قرآنی و فصیح عربی ندارد. در بازیهای فکری و جدول کلمات نیز این ترکیب ۱۱ حرفی به عنوان نمادی از برخورد، اصطکاک و تماس پهلو به پهلو شناخته میشود.