یعنی چه
«الغوث» در اصل به معنای کمکرسانی، یاری و نجات در بحرانهاست. این واژه به عنوان شبهجمله یا صوت استمداد نیز به کار میرود و معنای «به فریاد برس» یا «پناه میبرم» را افاده میکند.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با فتحة حرف اول و سکون حرف واو به صورت «اَلْغَوْث» است.
در جدول
در پاسخ به سوالات جدول، واژه «الغوث» به عنوان فریادرس یا پناه شناخته میشود و دقیقاً دارای ۵ حرف است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به سیاق متن، از واژههای معادل امدادرسانی و رهایی استفاده میشود.
به عربی
این کلمه خود ریشه عربی دارد و با مفاهیمی چون پناه دادن و یاری در سختی هممعنی است.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی آن شامل واژههای فریادرسی، یاریگری، دستگیری در سختی، پناه و مدد است.
در قرآن
خود کلمه «الغوث» با الف و لام در متن قرآن نیامده، اما مشتقات ریشه آن (غ و ث) مانند «تَسْتَغِيثُونَ» (فریادخواهی میکردید) در آیه ۹ سوره انفال و «يَسْتَغِيثُوا» در آیه ۲۹ سوره کهف به کار رفته است که به مفهوم طلب یاری از خداوند در اوج اضطرار اشاره دارد.
جمعبندی و توضیح کامل الغوث
واژه «الغوث» ریشه در زبان عربی دارد و به معنای فریادرسی، پناه و امدادخواهی در لحظات اوج سختی و بحران است. این کلمه در فرهنگ اسلامی و شیعی، پیوندی ناگسستنی با مفاهیمی چون امید به رحمت الهی و طلب نجات از گرفتاریها دارد.
نمود بارز و فرهنگی این واژه در ترجیعبند معروف دعای جوشن کبیر در شبهای قدر جلوهگر میشود، جایی که بندگان با تکرار عبارت «الغوث الغوث خلصنا من النار یا رب»، پروردگار را به عنوان تنها پناه و فریادرس حقیقی برای رهایی از آتش دوزخ صدا میزنند.
در اصطلاحات عرفانی و تصوف نیز این واژه مرتبه والایی دارد و گاهی به بزرگترین ولیّ یا قطب یاریرسان زمانه (مانند الغوث الاعظم) اطلاق میشود که نمادی از واسطه امداد معنوی و الهی در زمین است.