طافح یعنی چه؟

جمع‌بندی و توضیح کامل طافح

واژه «طافح» یک اسم فاعل از ریشه ثلاثی مجرد عربی «ط-ف-ح» است. مفهوم اصلی و محوری این ریشه، رسیدن یک ظرف یا موقعیت به حد حداکثری گنجایش و سرریز شدن محتوای آن به بیرون است. به همین دلیل در زبان فارسی به معادل‌هایی همچون لبریز، لبالب، مالامال و سرشار ترجمه می‌شود.

علاوه بر کاربرد مادی آن برای ظروف و مایعات، این واژه کاربردهای استعاری و ادبی قوی نیز دارد. در ادبیات کهن، به فردی که به غایت مست شده و حالت طبیعی خود را از دست داده، طافح یا مطفوح می‌گفتند، چرا که ظرفیت او از شراب لبریز شده است. همچنین در توصیف حالات روحی، چشم‌های پر از اشک یا دل‌های مالامال از احساس را به این صفت متصف می‌کنند.