یعنی چه
عموم ازمانی به این معناست که یک حکم، قانون یا مفهوم، محدود به یک بازه زمانی خاص یا دوران مشخصی نیست، بلکه تمام زمانها (گذشته، حال و آینده) را به صورت مستمر و پایدار در بر میگیرد؛ مانند حکمِ همیشگی بودن وجوبِ راستگویی.
تلفظ
تلفظ این عبارت به صورت «عُمومِ اَزمانی» (ʿomūm-e azmānī) است که از دو واژهٔ «عموم» و «ازمانی» (منسوب به أزمان، جمعِ زمان) ترکیب شده است.
در جدول
این اصطلاح در جدولهای کلمات متقاطع به عنوان پاسخ برای گزینههایی چون «فراگیری حکم در همه زمانها» یا «ثبات و ابدیت قانون» کاربرد دارد و دقیقاً شامل ۱۰ حرف است.
به انگلیسی
در متون حقوقی، فلسفی و فقهی تخصصی به زبان انگلیسی، برای رساندن مفهوم فراگیری و شمول زمانی یک اصل از این عبارات استفاده میشود.
به عربی
ریشه اصلی این اصطلاح از فقه و اصول اسلامی گرفته شده و در کتب عربی دقیقاً به همین صورت برای اشاره به استمرار احکام به کار میرود.
به فارسی
معادلهای روان و سرهٔ فارسی این اصطلاح تخصصی شامل عناوینی چون «فراگیری زمانی»، «پایداری همیشگی حکم» و «شمول در همه دورانها» است.
جمعبندی و توضیح کامل عموم ازمانی
«عموم ازمانی» یک اصطلاح تخصصی و ترکیبی در علم اصول فقه و حقوق اسلامی است که به شمول، فراگیری و جریان داشتن یک حکم یا قانون نسبت به تمامی زمانها و دورانها اشاره دارد. بر اساس این مفهوم، وقتی حکمی صادر میشود و محدود به قید زمان خاصی نیست، در گذشته، حال و آینده به صورت مستمر پابرجا میماند و دچار دگرگونی نمیشود؛ مانند جاودانگی و ابدیت برخی احکام و اصول اخلاقی.
این واژه اگرچه در لغتنامههای عمومی و زبان عامیانه مردم به صورت مستقل ثبت نشده، اما از ترکیب دو واژه عربی «عموم» (به معنی فراگیری) و «ازمانی» (منسوب به زمان) ساخته شده است. در منطق و اصول فقه، این واژه معمولاً با نشانهها و دالهای لفظی نظیر «ابداً» یا «دائماً» همراه است و به عنوان نمادی از ثبات، ابدیت و تفکیکناپذیری قوانین الهی یا اصولی از محور زمان شناخته میشود.