یعنی چه
در زبان عامیانه و اصطلاحات روزمره فارسی، این واژه به معنی کاری است که باعث خشم، بیقراری، لجاجت یا خودخوری شخص مقابل شود.
تلفظ
تلفظ صحیح این اصطلاح به صورت حِرس دادَن است که جزء اول آن ساکن و جزء دوم با فتح آغاز میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، عبارت «حرص دادن» دقیقاً ۷ حرف دارد و اصطلاحات هممعنی آن شامل چزاندن یا دق دادن است.
به انگلیسی
برای انتقال این مفهوم در انگلیسی از افعالی استفاده میشود که به معنای عصبانی کردن یا کلافه کردن طرف مقابل است.
به عربی
در زبان عربی مفهوم عصبانی کردن با واژه إغاظة و کلافه کردن با إزعاج قرابت معنایی دارد.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی اصطلاح سینیر اِتمک دقیقاً معادل عصبی کردن و حرص دادن عامیانه است.
نماد چیست
در ادبیات اخلاقی خود واژه «حرص» (آزمندی) معمولاً با مورچه یا مگس نمادگذاری میشود، اما ترکیب عامیانه «حرص دادن» نماد روانیِ برانگیختن خشم و لجاجت است.
جمعبندی و توضیح کامل حرص دادن
اصطلاح «حرص دادن» یک مصدر مرکب در زبان فارسی است که از ترکیب واژه عربی «حِرص» (به معنی طمع و اشتیاق شدید) و فعل فارسی «دادن» شکل گرفته است. با این حال، معنای این ترکیب در فضا و فرهنگ عامیانه فارسی کاملاً تغییر یافته و به مفهوم آزار روانی، کلافه کردن و برانگیختن عصبانیت یا لجاجت شخص مقابل به کار میرود.
این واژه در مکالمات روزمره کاربرد فراوانی دارد و معادل رفتارهایی است که فرد به عمد یا غیرعمد کاری میکند تا دیگری دچار خودخوری یا اصطلاحاً «حرص خوردن» شود. در ریشهشناسی قرآنی، اصل واژه حرص به معنی دلسوزی و اشتیاق فراوان آمده اما ترکیب فعلی آن به شکل امروزی، کاملاً زاییده تحولات زبان فارسی محاورهای است.