یعنی چه
این واژه در زبان فارسی به دو صورت کاربرد دارد؛ در متنهای رسمی صفتی مؤنث به معنی آشکار و هویدا است و در فارسی گفتاری و محاورهای به عنوان مخفف عبارت «واضح است» یا «مشخص و بدیهی است» به کار میرود که نشاندهنده قطعی بودن و عیان بودن یک مسئله است.
تلفظ
در گویش معیار فارسی امروزی این کلمه به صورت «vâzehe» تلفظ میشود که «ه» انتهای آن در نقش حرف بیان حرکت یا بخشی از ساختار گفتاری فعل (است) ظاهر میشود.
در جدول
این کلمه پنج حرف دارد و در حل جدولهای متقاطع معمولاً به عنوان راهنمای کلماتی چون آشکار، عیان، مبرهن و هویدا از آن استفاده میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به بافتار متن از واژههای متنوعی استفاده میشود؛ کلمه clear برای روشنی و سادگی، obvious برای مبرهن و بدیهی بودن و explicit برای بیان صریح کاربرد دارد.
به عربی
این کلمه خود ریشه عربی دارد و صفت فاعل مؤنث از ریشه (و ض ح) است. در زبان عربی برای اشاره به امور روشن و آشکار از واژگان واضحة، جلیة و مبین استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای اصیل و دقیق فارسی این واژه شامل کلماتی چون روشن، هویدا، پدیدار، پیدا و عیان هستند که همگی مفهوم برداشته شدن پرده ابهام از روی یک حقیقت را میرسانند.
نماد چیست
در نشانهشناسی و مفاهیم فرهنگی، واژه واضح و روشنی نماد پاکی، حقیقت آشکار، نور، آینههای صاف و بدون غبار، و همچنین نمادی از راستگویی و صراحت در بیان (ضد تاریکی و ابهام) به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل واضحه
واژه «واضحه» ریشه در زبان عربی و سه حرف اصلی (و ض ح) دارد. این کلمه در ساختار اصلی خود یک اسم فاعل مؤنث است، اما با ورود به زبان فارسی، به ویژه در پهنه زبان گفتاری و محاورهای، دچار تغییر کاربری شده و امروزه بیشتر به عنوان یک عبارت اخباری کوتاه به معنی «واضح و بدیهی است» به کار میرود.
این واژه از نظر معنایی در مقابل مفاهیمی مثل ابهام، گنگی، پیچیدگی و تاریکی قرار میگیرد. در ادبیات فارسی و اصطلاحات روزمره، هرگاه مسئلهای نیاز به اثبات بیشتر نداشته باشد و حقیقت آن برای همه عیان باشد، از این کلمه جهت تایید و تاکید استفاده میشود.
اگرچه خود این لفظ عینا در متون قرآنی نیامده، اما مفهوم عمیق آن یعنی شفافیت و آشکار بودن، بارها با واژگان هممعنایی چون «مبین» و «بینات» مورد استفاده قرار گرفته است که نشاندهنده اهمیت اصالت صراحت و روشنی در بیان مفاهیم است.