یعنی چه
این واژه صفت مرکب در زبان فارسی است و به کسی اطلاق میشود که محاسن یا ریش بسیار ضخیم، تودهای و پرمو دارد، به طوری که ریش او پرپشت و انباشته به نظر میرسد.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت کُپپَ ریش است که از دو بخش «کُپه» و «ریش» تشکیل میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، در پاسخ به راهنمای «دارای ریش انبوه» یا «ریش پرپشت و بزرگ»، واژه ۶ حرفی «کپه ریش» یا واژههای مترادفی چون لحیانی به کار میرود.
به انگلیسی
برای توصیف این ویژگی در زبان انگلیسی از صفتهای ترکیبی مانند Bushy-bearded یا Heavy-bearded استفاده میشود.
به فارسی
معادلها و واژههای هممعنی فارسی آن شامل پرریش، ریشانبوه، ریشتپه و در متون کهنتر اصطلاحاتی مانند بلمهریش و لحیانی است. متضاد آن نیز واژه «کوسه» (فرد کمریش یا بیریش) میباشد.
نماد چیست
در فرهنگ سنتی و ادبیات فارسی، داشتن ریش بزرگ و انبوه معمولاً نشانهای از ظاهر پیران، تجربه، سالخوردگی، وقار و گاهی اوقات نشاندهنده ابهت و مردانگی بوده است.
جمعبندی و توضیح کامل کپه ریش
واژه «کپه ریش» یک صفت مرکب اصیل در زبان فارسی است که از ترکیب دو جزء «کُپه» (به معنی توده، تل و انباشتگی) و «ریش» (محاسن صورت) ساخته شده است. این کلمه به طور دقیق برای توصیف افرادی به کار میرود که صورتی پرمو با ریشهای بسیار ضخیم، متراکم و نامرتب دارند. در لغتنامههای معتبری مانند دهخدا، این اصطلاح در کنار واژههای هممعنی دیگری همچون ریشتپه و بلمهریش ذکر شده است.
این واژه کاربرد مستقیمی در متون مذهبی مانند قرآن ندارد و کاملاً ریشه در ساختار زبانی و ادبی فارسی دارد. در فرهنگ عامه و ادبیات کلاسیک، ریش انبوه و بلند متناسب با بافت زمانه، نمادی از وقار، ابهت، مردانگی و گاهی سن بالا و تجربهاندوزی به شمار میرفته است.
امروزه این اصطلاح بیشتر کاربرد لغوی و ادبی داشته و در گفتارهای روزمره مدرن کمتر شنیده میشود؛ با این حال، به دلیل ساختار دقیق و ۶ حرفی خود، یکی از واژههای محبوب و کاربردی در طراحی و حل جدولهای کلمات متقاطع محسوب میشود.