یعنی چه
افعال نفسانیه اصطلاحی در فلسفه، منطق و طب سنتی است که به تمام کارها، حالات و کنشهای وابسته به روح، روان و ذهن انسان اشاره دارد. این افعال شامل مواردی چون تفکر، اراده، تخیل، حب و بغض، ترس، و شادی میشوند و منشأ آنها نفس انسان است، نه اعضای ظاهری بدن.
تلفظ
این عبارت به صورت [اَ فْ عا لِ نَ فْ سا نیْ یِ] تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این اصطلاح ۱۲ حرفی خودِ «افعال نفسانیه» است و معمولاً با راهنماهایی چون «کارکردهای روانی در طب سنتی» یا «اعمال درونی در فلسفه» از آن یاد میشود.
به انگلیسی
در متون تخصصی غربی، برای معادلسازی این اصطلاح فلسفی و روانشناختی کهن، از ترکیبهای مربوط به ذهن و روان استفاده میشود.
به فارسی
برگردان و معادلهای سادهٔ فارسی این اصطلاح شامل «افعال درونی»، «کنشهای روانی»، «کارهای روحی» و «افعال جوانحی» است.
در قرآن
عبارت ترکیبی «افعال نفسانیه» به صورت مستقیم در متن قرآن کریم ذکر نشده است؛ با این حال، واژهٔ «نفس» و حالات مختلف آن (مانند اماره، لوامه و مطمئنه) و همچنین مسئولیت انسان در قبال کارکردهای درونیاش به وفور در آیات قرآن مورد بحث قرار گرفته است.
نماد چیست
در متون کهن و علمالنفس، «مغز» به عنوان خاستگاه ابزاری و نماد افعال نفسانیه شناخته میشد، چرا که قوای ادراکی از آن فرمان میگیرند. این مفهوم نمادی از ساحت باطنی انسان و کشمکشهای میان عقل و شهوت است.
جمعبندی و توضیح کامل افعال نفسانیه
عبارت «افعال نفسانیه» یک اصطلاح تخصصی و کهن در فلسفه اسلامی، حکمت صدرایی، منطق و طب سنتی است. این اصطلاح به تمامی فعالیتها، کنشها و حالات روحی و روانی انسان اشاره دارد که مستقیماً از «نفس» یا همان روان سرچشمه میگیرند. از جمله بارزترین نمونههای این افعال میتوان به تفکر، اراده، تخیل، حافظه، و احساساتی نظیر ترس، خشم و شادی اشاره کرد.
در ساختارشناسی معرفتی قدیم، افعال انسان به دو دستهٔ کلی تقسیم میشدند؛ «افعال جوارحی» که همان کارهای جسمانی و حرکات بدنی آشکار مثل راه رفتن و نوشتن هستند، و «افعال نفسانیه» (یا جوانحی) که در ساحت درون و ذهن رخ میدهند. در طب سنتی نیز این واژه به کارکردهایی اطلاق میشد که سیستم مغز و اعصاب مسئولیت هدایت و پردازش آنها را بر عهده داشت.
در یک جمعبندی ساده میتوان گفت افعال نفسانیه شامل هر آن چیزی است که در پهنهٔ ذهن، روان و درون انسان اتفاق میافتد و برخلاف اعمال فیزیکی، نمود مادیِ مستقیم ندارد، بلکه منشأ و شکلدهندهٔ اصلی رفتارهای بیرونی و جوارحی انسان به شمار میرود.