یعنی چه
بدجنس در زبان فارسی صفتی است برای توصیف انسان یا موجودی که بدطینت، بدذات، شرور یا آزاردهنده باشد. این واژه به کسی اشاره دارد که نیت یا رفتار ناپسند و آسیبزننده دارد و در کاربرد عامیانه و محاوره گاهی به شوخی برای اشاره به شیطنتهای کوچک یا رندانه نیز به کار میرود.
در جدول
در حل جدولهای متقاطع، واژه «بدجنس» یک پاسخ ۵ حرفی است. بسته به تعداد حروف مشخص شده در جدول، میتوان از معادلها و مترادفهای آن مانند خبیث، شرور، موذی و بدنهاد نیز استفاده کرد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی واژگان متعددی برای رساندن مفهوم بدجنسی وجود دارد؛ کلمه Mean رایجترین معادل روزمره است، در حالی که Wicked به شرارت عمیقتر و Naughty به شیطنتهای سبکتر اشاره دارد.
به عربی
در زبان عربی برای توصیف فرد بدجنس از کلماتی استفاده میشود که به خباثت، شرارت و پستی طبع اشاره دارند و این واژهها مفاهیم مشابهی را منتقل میکنند.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی برای بیان صفت بدجنس بر اساس میزان شدت آن، از کلماتی که نشاندهنده نیت بد (Kötü niyetli) یا خصلت بد (Kötü huylu) هستند استفاده میشود.
به فارسی
واژه بدجنس یک صفت مرکب انضمامی در زبان فارسی است که از پیشوند «بد» و اسم معرب «جنس» (با ریشه یونانی به معنی نژاد و نوع) تشکیل شده است. مترادفهای دقیق فارسی آن کلماتی چون بدذات، بدطینت، بدسرشت، بدنهاد، نابکار و فرومایه هستند که همگی بر دارا بودن طبع و خصلت ناپسند دلالت میکنند.
جمعبندی و توضیح کامل بدجنس
واژه «بدجنس» یکی از صفات پرکاربرد در زبان و ادبیات فارسی است که برای توصیف افرادی با خصلتهای ناپسند، نیتهای پلید و رفتارهای آزاردهنده به کار میرود. این کلمه ساختاری ترکیبی دارد که از پیشوند فارسی «بد» و واژه «جنس» (به معنی طبع، نژاد و سرشت) پدید آمده و در لغتنامههای کهن نظیر دهخدا و معین به معنای بدنژاد، پست و فرومایه نیز آمده است، هرچند امروزه بیشتر بار معنایی شرارت، موذیگری و آزاررسانی دارد.
در فرهنگ عامه و ادبیات تعلیمی، صفت بدجنسی معمولاً با نمادهایی چون روباه و شغال (از جهت مکر و حیله) یا شخصیتهای منفی قصهها مانند جادوگران پیوند خورده است. با اینکه خودِ این کلمه به دلیل ساختار فارسیاش در قرآن کریم نیامده، اما مفاهیم مترادف آن در قالب واژههایی چون خبیث، فاسق و ظالم به وفور برای نهی از رفتارها و نیات ناپاک انسانی مورد استفاده قرار گرفته است.
جالب اینجاست که لحن کاربرد این واژه در زبان محاورهای روزمره تغییرات ظریفی داشته است؛ به طوری که گاهی از قالب یک صفت بشدت منفی خارج شده و در قالب شوخی، طنز یا برای اشاره به شیطنتها و رندیهای کودکانه و دوستانه نیز به کار میرود و نشاندهنده پویایی معنایی این کلمه در میان مردم است.