یعنی چه
پیاستر هندوچین فرانسه (Piastre indochinoise) واحد پول رسمی و رایجی بود که توسط دولت استعماری فرانسه در منطقهای که امروزه شامل کشورهای ویتنام، لائوس و کامبوج است، منتشر میشد. این ارز بین سالهای ۱۸۸۵ تا ۱۹۵۴ میلادی در جریان بود و به صورت سکههای نقرهای و اسکناس در مبادلات تجاری منطقه استفاده میشد.
تلفظ
این عبارت ترکیبی به صورت «پیاسْتِرِ هِنْدُوُچینِ فِرانْسِه» خوانده میشود. واژه پیاستر ریشه در زبانهای اروپایی دارد.
در جدول
در جدولهای متقاطع و طراحان سوال، این عبارت معمولاً به عنوان پاسخ برای پرسشهایی نظیر «واحد پول قدیمی ویتنام و کامبوج» یا «پول استعماری فرانسه در آسیا» کاربرد دارد.
به انگلیسی
در متون اقتصادی و تاریخی بینالمللی از این اصطلاحات برای اشاره به این یکای پول استفاده میشود.
به فارسی
این واژه به دلیل ماهیت خاص و تاریخی خود، معادل اصیل لغوی در زبان فارسی ندارد و عیناً به صورت واژهبست جغرافیایی-سیاسی به فارسی منتقل شده است.
نماد چیست
در اسناد تجاری و استعماری آن زمان، این واحد پول را با نماد $ یا حرف کوچک p نشان میدادند. همچنین روی سکههای یک پیاستری، تصویر «ماریان» (نماد ملی جمهوری فرانسه و فرشته آزادی) حک شده بود.
جمعبندی و توضیح کامل پیاستر هندوچین فرانسه
پیاستر هندوچین فرانسه یکی از مهمترین ابزارهای مالی و استعماری دولت فرانسه در جنوب شرقی آسیا بود که بازه زمانی اواخر قرن نوزدهم تا اواسط قرن بیستم را پوشش میداد. این واحد پول با هدف یکپارچهسازی سیستم مالی مستعمرات فرانسه شامل ویتنام، کامبوج و لائوس و تسهیل تجارت در منطقه شرق آسیا معرفی شد و به صورت سکههای مرغوب نقره و بعدها اسکناس رواج یافت.
ریشه واژه پیاستر به کلمه ایتالیایی پیاترا به معنی صفحه یا ورق فلزی بازمیگردد که در تجارت بینالمللی آن دوران برای سکههای نقرهای بزرگ به کار میرفت. با پایان یافتن سلطه استعماری فرانسه در منطقه هندوچین متعاقب جنگهای استقلالطلبانه در سال ۱۹۵۴، این واحد پول نیز جای خود را به ارزهای ملی جدید یعنی دانگ ویتنام، کیپ لائوس و ریال کامبوج داد.