یعنی چه
قروء از واژههای اضداد در زبان عربی است؛ یعنی کلمهای که همزمان به دو معنای متقابل و ضد هم اطلاق میشود. این کلمه هم به معنای دوره قاعدگی (حیض) و هم به معنای دوره پاکی میان دو حیض (طُهر) به کار میرود و در فقه اسلامی مبنای محاسبه زمان عده طلاق است.
تلفظ
این کلمه با ضمه حرف قاف و سکون یا مد روی واو خوانده میشود و در اصل یک واژه جامد فقهی و قرآنی است.
در جدول
در مسابقات جدول کلمات، در پاسخ به راهنماهایی همچون «دورههای پاکی زن» یا «عادت ماهانه در قرآن»، واژه چهار حرفی قروء مد نظر قرار میگیرد.
به عربی
در زبان عربی، این واژه مستقیماً بسته به سیاق کلام و تفسیر فقهی به دورههای حیض یا طهر اشاره دارد.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این واژه شامل «دوره ماهانه»، «قاعدگی» یا «دوران پاکی بین دو قاعدگی» است که بیشتر در متون حقوقی و فقهی ایران کاربرد دارد.
در قرآن
این کلمه یکبار در قرآن کریم در آیه ۲۲۸ سوره بقره آمده است: «وَالْمُطَلَّقَاتُ يَتَرَبَّصْنَ بِأَنْفُسِهِنَّ ثَلَاثَةَ قُرُوءٍ» یعنی زنان طلاقدادهشده باید به اندازه سه دوره (پاکی یا حیض) انتظار بکشند. این آیه منشأ اختلاف فقهی بزرگی است؛ شیعیان و شافعیان آن را «سه دوره پاکی» و حنفیان آن را «سه بار حیض» معنا میکنند.
نماد چیست
قروء در فرهنگ اسلامی و تفاسیر ادبی نمادی از نظم طبیعی، تغییر حالتهای پیدرپی زندگی (پاکی و دگرگونی) و همچنین نماد قانونمندی و مرزبندی دقیق حقوقی و تکلیفی برای حفظ حریم خانواده است.
جمعبندی و توضیح کامل قروء
واژه «قروء» یکی از اصطلاحات کلیدی و منحصربهفرد در زبان عربی، علوم قرآنی و حقوق اسلامی است که به عنوان جمع کلمه «قرء» شناخته میشود. اهمیت و شهرت این واژه به دلیل ویژگی «اضداد» بودن آن است؛ چرا که همزمان برای دو مفهوم متضاد یعنی «دوران پاکی زن (طهر)» و «دوران قاعدگی (حیض)» به کار میرود و ریشه لغوی آن به معنای جمع شدن یا حبس شدن خون در رحم است.
این کلمه در آیه ۲۲۸ سوره بقره برای تعیین مدت زمان عده طلاق زنان مطلقه وضع شده است. تفاوت در برداشت از معنای این کلمه باعث شکلگیری دیدگاههای مختلف فقهی میان مذاهب اسلامی شده است؛ به طوری که فقه امامیه (شیعه) آن را بر دوران پاکی دلالت میدهد و برخی مذاهب عامه آن را به دوران قاعدگی تعبیر میکنند.
در مجموع، قروء در نظام حقوقی و فقهی نمادی از نظم زمانبندیشده، تحولات طبیعی بدن و ابزاری برای حفظ حقوق اصیل خانواده و پیشگیری از اختلاط نسلها به شمار میرود و در متون تخصصی فارسی نیز به همین شکل کاربرد دارد.