یعنی چه
بن وبره (که در اصل از وامواژه عربی «ابن وبره» گرفته شده) در متون کهن طبیعیات و طب سنتی به نوعی قارچ خوراکی و بیابانی معروف به دنبلان یا ترافل دشت اشاره دارد. این قارچ بدون کاشتن بذر و به صورت طبیعی پس از رعد و برق و بارانهای بهاری در دل خاک رشد میکند.
تلفظ
این واژه به صورت «بُن وَبره» (Bon-vabreh) تلفظ میشود که ریشه در عبارت عربی «ابن وَبرة» دارد.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، این کلمه ۶ حرفی به عنوان پاسخ سوالاتی چون «نوعی قارچ خوراکی کهن» یا «نام دیگر دنبلان کوهی» شناخته میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به این نوع قارچهای زیرزمینی و کوهی از واژه Truffle استفاده میشود.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی به این قارچ خوراکی و صحرایی، دومالان مانتاری میگویند.
به فارسی
معادلهای رایج و اصیل این واژه در زبان فارسی امروزی، «دنبلان»، «قارچ کوهی» و «ترافل دشت» هستند.
نماد چیست
این واژه در ادبیات کهن و فرهنگ عامه نماد رویش معجزهآسا، برکت ناگهانی آسمانی و نعمتی است که بدون رنجِ کاشت و دانه به دست میآید.
جمعبندی و توضیح کامل بن وبره
واژه «بن وبره» در واقع صورت فارسیشده و دگرگونشدهٔ اصطلاح عربی «ابن وبرة» است که در کتابهای قدیمی طب سنتی، داروشناسی و متون کهن طبیعیات به کار میرفته است. در ریشهشناسی این نام، «وبره» به معنای جانور پشمالوی کوچکی شبیه به خرگوش است و به دلیل شباهت ظاهری یا کرکهای روی این قارچ بیابانی، در گذشته آن را به این نام میخواندند.
این واژه دقیقاً معادل همان قارچ دنبلان یا ترافل بیابانی است که امروزه نیز بسیار محبوب و گرانبهاست. این قارچ به صورت خودرو پس از بارندگیهای شدید بهاری و رعد و برق در دشتها رشد میکند و به همین خاطر در فرهنگ کهن مایه برکت ناگهانی به شمار میرفته است.