یعنی چه
واژهٔ «أضحک» یک فعل ماضی از باب افعال در زبان عربی است. این کلمه به معنای واداشتن کسی به خنده، ایجاد حالت شادی و خنداندن است و به تغییر حالت روحی انسان از غم به شادی اشاره دارد.
تلفظ
این واژه به صورت فتحة همزه، سكون ضاد، فتحة حاء و فتحة كاف (أَضْحَكَ) تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این کلمه بر اساس تعداد حروف دقیقاً «اضحک» با ۴ حرف یا معادل فارسی آن «خنداندن» است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی عبارات و افعالی که مفهوم وادار کردن کسی به خنده یا ایجاد حس شوخطبعی را منتقل میکنند، معادل این واژه هستند.
به عربی
این واژه خود ریشهٔ عربی دارد و از فعل ثلاثی مجرد «ضَحِکَ» (خندید) به باب افعال رفته تا معنای متعدی (خنداندن) به خود بگیرد.
به فارسی
معادل دقیق این فعل در زبان فارسی، فعل «خنداندن» یا عبارات فعلی مانند «باعث خنده شدن» و «مایهٔ نشاط کسی شدن» است.
نماد چیست
در بافت متن قرآنی (آیه ۴۳ سوره نجم)، این کلمه در کنار «أبکی» (گریاند) آمده و نمادی از تسلط، تدبیر و قدرت خداوند در تغییر سریع و عمیق حالات درونی، احساسی و روحی انسانها (از شادی به غم و برعکس) به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل اضحک
واژهٔ «اضحک» یک فعل عربی اصیل از ریشه «ض ح ک» است که با ورود به باب افعال، معنای متعدی به خود گرفته و به مفهوم «خنداندن» یا «مایهٔ خنده شدن» به کار میرود. این کلمه همخانواده با کلماتی چون ضحک، مضحک، ضاحک و مضحکه است و در تقابل مستقیم با واژهٔ «ابکی» (گریاند) قرار دارد.
شهرت و اهمیت علمی و دینی این واژه بیشتر به دلیل کاربرد صریح آن در آیه ۴۳ سوره مبارکه نجم («وَأَنَّهُ هُوَ أَضْحَکَ وَأَبْکَیٰ») است. در این بافتار، اضحک نشاندهنده قدرت پروردگار در کنترل و دگرگونی عواطف انسان و بخشیدن حالات شادی و اندوه به بندگان است.
در کاربردهای عمومی، ادبی و حل جدول، این واژهٔ ۴ حرفی به عنوان مایهٔ تعجب، خنداندن و طنز شناخته میشود و در زبان فارسی نیز مفاهیمی همچون به لبخند واداشتن یا ایجاد انبساط خاطر را تداعی میکند.