یعنی چه
مرگ سخت به نوعی از جان دادن گفته میشود که با مشقت، درد، بیماری طولانیمدت، جراحت شدید یا سختیهای فراوان در لحظه احتضار همراه است و فرد به راحتی جان نمیسپارد.
تلفظ
این ترکیب از دو واژهٔ «مَرْگ» (به سکون را کسر اضافه) و «سَخْت» تشکیل شده است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این مدخل بر اساس تعداد حروف، واژهٔ «مرگ سخت» یا مترادفهای آن مانند «جانکاه» است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن این مفهوم از ترکیبهایی استفاده میشود که نشاندهنده رنج و سختی مفرط در زمان مرگ هستند.
به عربی
در زبان و ادبیات عرب، تعابیری که به دشواری و فشار لحظه تسلیم روح اشاره دارند برای این واژه به کار میروند.
در قرآن
عین ترکیب «مرگ سخت» در متن قرآن نیامده است؛ اما مفاهیم کاملاً معادل آن مانند «سَکَراتُ الْمَوْت» در آیه ۱۹ سوره ق (اشاره به سختی و مستی لحظه مرگ) و همچنین توصیف فرشتگان در حال گرفتن جان کافران با شدت و سختی در آیه ۹۳ سوره انعام به این مفهوم دلالت دارند.
جمعبندی و توضیح کامل مرگ سخت
ترکیب «مرگ سخت» در زبان فارسی یک ترکیب وصفی و توصیفی است که به جان دادن همراه با درد، رنج و مشقت فراوان اشاره دارد. این اصطلاح در برابر مرگ آسان یا مرگ آرام قرار میگیرد و معمولاً زمانی به کار میرود که فرد به دلیل بیماریهای طولانیمدت، جراحتهای فجیع یا فشارهای شدید روحی و جسمی، فرآیند احتضار دشواری را سپری میکند.
در فرهنگ دینی و ادبیات فارسی، مرگ سخت افزون بر جنبههای پزشکی و طبیعی، گاه به عنوان نمادی از مکافات عمل، عاقبتبهشر شدن یا دلبستگی و تعلقات شدید دنیوی تعبیر میشود که مانع از رهایی آسان روح از کالبد جسمانی میگردد. متون قرآنی نیز این حالتِ همراه با فشار و بیهوشی را با نام «سکرات الموت» یاد کردهاند.