یعنی چه
این عبارت در واقع یک کلمه مستقل فارسی نیست، بلکه سرهمنویسی یک ترکیب عربی و قرآنی (بِـ + سِحْر + کَ) است که به ابزار یا سبب فریب، توهم و اثرگذاری غیرواقعی بر ادراک و ذهن اشاره دارد.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، این واژه معمولاً به عنوان یک عبارت قرآنی ۵ حرفی با راهنمای «با جادوی تو» یا «به وسیله سحر تو» مطرح میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم این عبارت ترکیبی از حرف اضافه به همراه مالکیت جادو استفاده میشود.
به عربی
شکل اصلی و ریشهای واژه در زبان عربی به صورت جار و مجرور و مضافالیه است.
به فارسی
برگردان دقیق و روان این عبارت قرآنی به زبان فارسی، «با جادوی تو» یا «به وسیله سحر و فریب تو» میشود. این واژه در لغتنامههای اصیل فارسی مانند دهخدا و معین به عنوان واژه فارسی وجود ندارد.
در قرآن
این عبارت دقیقاً در آیه ۵۷ سوره مبارکه طه آمده است؛ آنجا که فرعون به حضرت موسی (ع) تهمت میزند و میگوید: «قَالَ أَجِئْتَنَا لِتُخْرِجَنَا مِنْ أَرْضِنَا بِسِحْرِکَ یَا مُوسَىٰ» (گفت: ای موسی، آیا آمدهای که ما را با این جادویت از سرزمینمان بیرون کنی؟).
نماد چیست
در فرهنگ اسلامی و تفسیرهای قرآنی، این عبارت نمادی از رویکرد مستکبران و حاکمان گمراه (مانند فرعون) در مواجهه با حقیقت است که معجزات آشکار الهی را به جادو و فریب ذهن نسبت میدهند تا از پذیرش حق سر باز زنند.
جمعبندی و توضیح کامل بسحرک
واژه «بسحرک» برخلاف ظاهرش یک کلمه مستقل در زبان فارسی نیست، بلکه سرهمنویسیِ عبارت عربی و قرآنی «بِسِحْرِکَ» است. این ترکیب از سه بخشِ حرف جر «بِـ» (به معنی با/به وسیله)، اسم «سِحْر» (جادو) و ضمیر متصل «کَ» (تو) تشکیل شده و معنای دقیق آن «با جادوی تو» یا «به وسیله افسون تو» است.
این عبارت به طور خاص در آیه ۵۷ سوره طه دلالت بر گفتار فرعون دارد که معجزه و نشانه الهی حضرت موسی (ع) را جادو نامید. در کاربرد قرآنی و متون کهن، سحر بیشتر به معنای دگرگون جلوه دادن حقیقت در چشم انسان و فریب دادن ادراک و تخیل است.
بنابراین، در طراحهای جدول یا لغتنامههای قرآنی، هرگاه با این واژه پنج حرفی مواجه شدید، اشاره به همان عبارت معروف فرعون در برابر معجزه حق دارد که نمادی از تهمت، توهم و دگرگونسازی واقعیت است.