یعنی چه
«آزرده گشت» یک فعل ترکیبی در سبک کهن و ادبی زبان فارسی است که از صفت مفعولی «آزرده» و فعل کمکی «گشت» (به معنی شدن) ساخته شده و دلالت بر دچار رنجش، ناراحتی یا تأثر روحی شدن دارد.
در جدول
پاسخ دقیق برای این عبارت ۸ حرف دارد. از معادلهای کوتاهتر آن در جدول میتوان به «رنجید» یا «ملول شد» اشاره کرد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم رنجیده خاطر شدن و آسیب روحی دیدن از این عبارات استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی افعالی که بر حالت اندوه، مکدر شدن خاطر یا آزار دیدن دلالت دارند به عنوان معادل به کار میروند.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی افعالی مانند incindi به معنی رنجیدن و kırıldı به معنی شکسته شدن (دلشکستگی) دقیقترین معادلها هستند.
به فارسی
این واژه کاملاً پارسی اصیل است. بخش اول آن یعنی «آزرده» از ریشه پهلوی āzurdadan (آسیب رساندن) میآید و بخش دوم یعنی «گشت» شکل کهن فعل «شد» است. مترادفهای آن شامل رنجید، دلخور شد، مکدر گشت و ملول شد است و متضاد آن شادمان گشت، خشنود شد و مسرور گردید میباشد. از همخانوادههای آن میتوان به آزار، آزردن و آزاردهنده اشاره کرد.
جمعبندی و توضیح کامل آزرده گشت
عبارت «آزرده گشت» یک ساختار فعلی کهن و ادبی در زبان فارسی است که از ترکیب صفت مفعولی «آزرده» و فعلِ کمکی «گشتن» (در معنای پیشینِ خود یعنی شدن و گردیدن) پدید آمده است. این عبارت در متون کلاسیک، شعر و نثر ادبی برای توصیف حالت روحی فردی به کار میرود که دچار رنجش عاطفی، دلخوری یا اندوه عمیق شده است.
از نظر ریشهشناسی، واژه «آزرده» به زبان پهلوی بازمیگردد که معنای آسیب دیدن و رنجیدن را در خود دارد. اگرچه این ترکیب مستقیماً در متن قرآن نیامده، اما در ترجمههای فارسی برای آیاتی که حاوی مفاهیمی چون «أذی» (آزار) یا «ضاق صدرک» (دلتنگ و مکدر شدن) هستند، به وفور استفاده شده و در ادبیات عرفانی نیز نمادی از شکنندگی دل عاشق در برابر جفای روزگار است.