یعنی چه
متجهم در لغت به معنای کسی است که چهرهای سخت، ناخوشایند و درهمکشیده دارد. این واژه برای توصیف افراد ترشرو، بدخلق یا دژم به کار میرود که گرفتگی و ناراحتی از ظاهر و صورتشان کاملاً آشکار است.
تلفظ
این واژه بر وزن اسم فاعل از باب تفعل (مُتَفَعِّل) تلفظ میشود و تشدید روی حرف «ه» قرار دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به لحن متن میتوان از واژههای فوق برای رساندن مفهوم گرفتگی چهره استفاده کرد.
به عربی
این کلمه خود ریشه عربی دارد و در این زبان نیز دقیقاً به همین معنای گرفتگی صورت و بدخلقی به کار میرود.
به فارسی
در زبان فارسی، نزدیکترین و دقیقترین برگردانها برای این واژه شامل عبوس، اخمو، کجخلق، دژم و ترشروی هستند.
در قرآن
واژه متجهم و مشتقات ریشه (ج-ه-م) در متن قرآن وجود ندارند. با این حال، مفاهیمی مشابه مانند توصیف چهرههای عبوس و درهمکشیده در برخی آیات با واژههای دیگری مطرح شده است. (لازم به ذکر است ریشه کلمه جهنم متفاوت بوده و ربطی به این واژه ندارد).
نماد چیست
این کلمه نماد اسطورهای یا فرهنگی خاصی ندارد؛ اما در ادبیات و توصیف حالات شخصیتی، به عنوان نمادی برای نشان دادن اعتراض خاموش، خشم فروخورده، نارضایتی عمیق یا حالت روحی گرفته و دگرگونشده به کار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل متجهم
واژه «متجهم» یک اسم فاعل عربی از ریشه (ج-ه-م) است که وارد زبان فارسی شده و برای توصیف حالتهای خاصی از چهره و خلقوحو به کار میرود. این کلمه دقیقاً به فردی اشاره دارد که صورت خود را از روی خشم، ناراحتی یا بدخلقی درهم کشیده و ظاهری عبوس، دژم و ناخوشایند به خود گرفته است.
در ساختار واژهشناسی، همخانوادههایی مانند تجهم (ترشرویی کردن) و جُهومه برای آن تعریف میشود و در نقطهی مقابل صفاتی همچون بشاش، خندان و گشادهرو قرار میگیرد. این کلمه علیرغم ریشه عربیاش در متن قرآن به کار نرفته است و امروزه بیشتر در متون ادبی، داستانها و برای توصیف دقیق و عمیق رفتارهای جدی یا خشمگینانه افراد استفاده میشود.