یعنی چه
واژه فهامه صفت مبالغه از ریشه فهم است و به کسی اطلاق میشود که از هوش، ذکاوت و قدرت درک بسیار بالایی برخوردار است. این کلمه برای اشاره به اشخاص فوقالعاده باذکاوت و آگاه به کار میرود.
تلفظ
این واژه در زبان فارسی به صورت فَهّامِه و با تشدید روی حرف «هـ» تلفظ میشود که فرم اصیل عربی آن فَهّامَة است.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلمه پنج حرفی «فهامه» به عنوان پاسخ برای راهنماهایی چون «بسیار دانا» یا «تیزفهم» کاربرد دارد.
به انگلیسی
برای انتقال معنای دقیق فهامه در انگلیسی از صفاتی استفاده میشود که بر شدت دانایی و عمق درک فرد تاکید دارند.
به عربی
این کلمه اصل عربی دارد. حرف «ة» در انتهای آن در زبان عربی برای مبالغه در صفت است (مانند علامه) و لزوماً به معنای تانیث نیست.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این واژه کلماتی چون خردمند، بسیار دانا، هوشیار، باادراک و تیزفهم هستند که مفاهیمی چون سنجیدگی و عقلانیت بالا را میرسانند.
نماد چیست
در ادبیات و نامشناسی، فهامه نمادی از هوشمندی سرشار، بصیرت عمیق و کمال فکری انسان است و به ویژگی درک حقایق با نگاهی تیزبین اشاره دارد.
جمعبندی و توضیح کامل فهامه
واژه «فهامه» یک صفت مبالغه اصیل از ریشه عربی «ف-ه-م» است که وارد زبان فارسی شده است. این کلمه به معنای فردی است که از قدرت درک، هوش و ذکاوت فوقالعادهای برخوردار است. نکته جالب ساختاری این واژه، علامت «ة» در انتهای آن است که همانند واژه «علامه» برای رساندن اوج و مبالغه در یک صفت به کار میرود و به جنسیت خاصی اشاره ندارد، به همین دلیل میتواند برای هر دو جنس به عنوان صفت کمال فکری استفاده شود.
اگرچه خود کلمه «فهامه» به صورت مستقیم در متن قرآن کریم نیامده است، اما همخانوادهها و ریشه معنایی آن مانند فعل «ففهمناها» به کرات در کتاب آسمانی برای اشاره به موهبت فهم و ادراک الهی ذکر شدهاند. این واژه در زبان فارسی امروزه بیشتر کاربرد ادبی و دایرةالمعارفی دارد و در طرح سوالات جدول نیز به عنوان معادل پنج حرفی برای کلماتی نظیر دانا و هوشمند استفاده میشود.