یعنی چه
واژهٔ فکّین از ریشهٔ عربی است و به دو فک یا آروارههای زبرین و زیرین دهان انسان یا جانوران اشاره دارد که ساختار اصلی دهان و دندانها را تشکیل میدهند. این واژه در متون پزشکی، کالبدشناسی و زیستشناسی کاربرد فراوانی دارد.
تلفظ
این کلمه با فتح فاء و سکون کاف اول و تشدید کاف دوم تلفظ میشود و در زبان عربی به عنوان علامت تثنیه (دوگانگی) به کار میرود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ به سؤالاتی نظیر «دو فک» یا «آروارهها»، واژهٔ چهار حرفی «فکین» است. همچنین کلمهٔ قدیمیتر «بفکین» نیز به معنی کوشک و بالاخانه شناخته میشود.
به انگلیسی
در اصطلاحات علمی و زبان انگلیسی، برای اشاره به دو فک بالا و پایین از واژهٔ Jaws استفاده میشود.
به فارسی
برگردان دقیق و فارسی اصیل این واژه «آروارهها» یا «دو زنخ» است که به ساختار استخوانی دهان اشاره دارد.
در قرآن
عین کلمهٔ «فکّین» در قرآن کریم به کار نرفته است، اما همخانوادههای آن از ریشه «ف ک ک» مانند «فَکُّ رَقَبَةٍ» (به معنی آزاد کردن بنده) در آیه ۱۳ سوره بلد آمده است.
نماد چیست
کلمه فکین یک اصطلاح کاملاً تشریحی، کالبدشناسی و زیستشناسی است و در فرهنگ، ادبیات عرفانی یا اسطورهشناسی به عنوان نماد خاصی شناخته نمیشود.
جمعبندی و توضیح کامل فکین
واژهٔ «فکّین» یک اصطلاح واژهشناختی با ریشهٔ عربی (تثنیه) است که وارد زبان فارسی شده و در متون علمی، کالبدشناسی و زیستشناسی برای اشاره به دو فک یا آروارههای بالا و پایین دهان استفاده میشود. این کلمه از ریشه «ف ک ک» به معنی جدا کردن و گشودن مشتق شده است، چرا که آروارهها با باز و بسته شدن از یکدیگر فاصله میگیرند.
از سوی دیگر، در بررسی متون کهن فارسی، صورتِ نزدیکِ دیگری به نام «بَفکین» وجود دارد که به معنای کوشک، بالاخانه یا عمارت مرتفع است و نباید با اصطلاح پزشکی فکین خلط شود. خود کلمه فکین در قرآن نیامده، اما ریشه لغوی آن در آیات مرتبط با رهایی و آزاد کردن کاربرد داشته است.
در بازیهای فکری و جدول کلمات متقاطع، این کلمه ۴ حرفی به عنوان پاسخ دقیق برای راهنمای «آروارهها» یا «دو فک دهان» شناخته میشود و معادل انگلیسی دقیق آن واژه Jaws است.