یعنی چه
واژهٔ «مستعملاً» شکل تنویندار و قیدی واژهٔ «مستعمل» است. این کلمه در متون فقهی، علمی و ادبی به معنای «در حالتِ استعمال»، «بهصورت کاربردی» یا «در عمل» به کار میرود و در زبان عامه نیز گاهی دلالت بر وضعیتِ دستدوم، کارکرده و کهنه بودن یک شیء دارد.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با ضم میم اول، سکون سین، فتح تاء، سکون عین، فتح میم و لام است که در نهایت با تنوین نصب (صدايِ اَنْ) ختم میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، این واژه معمولاً به عنوان پاسخ برای راهنماهایی چون «به صورت کارکرده»، «در حال استفاده» یا «به طور متداول» کاربرد دارد که تعداد حروف کلمه اصلی ۷ حرف است.
به انگلیسی
بسته به سیاق متن، در زبان انگلیسی معادلهای متفاوتی دارد؛ اگر منظور وجه کاربردی آن باشد از Practically و اگر منظور شیء کارکرده باشد از Used استفاده میشود.
به عربی
این واژه خود ریشه عربی دارد و صورتِ مفعولیِ تنویندار (حالت قیدی/مفعولبه) از باب استفعال است که در زبان عربی معیار نیز به همین صورت یا به شکل مستخدماً به کار میرود.
به فارسی
برگردانهای دقیق فارسی این واژه شامل عباراتی چون «بهصورتِ بهکاربردهشده»، «در مقام استعمال»، «عملاً» و در زبان روزمره «بهصورت دستدوم» است.
نماد چیست
در اصطلاحات تخصصی و فقهی، این واژه نمادِ عینی شدن یک مفهوم و «چیزی است که وارد مرحله تحقق شده است»؛ همچنین در نگاه عامه مظهر و نشانهٔ نو نبودن و سپری شدن اولین دوره مصرف یک کالا است.
جمعبندی و توضیح کامل مستعملا
واژهٔ «مستعملاً» قیدی مشتق از ریشه عربی «ع م ل» در باب استفعال است. این کلمه در زبان فارسی کاربردی دوگانه دارد؛ از یک سو در متون علمی، فقهی و ادبی به معنای «در حالتِ بهکارگیری» و «بهصورت عملی» استفاده میشود و از سوی دیگر، به عنوان شکل تنویندار واژه مستعمل، معنای «کارکرده و دستدوم» را متبادر میکند.
این واژه در متن قرآن کریم به کار نرفته است اما همخانوادههای فراوانی مانند استعمال، عمل و معمول در فارسی دارد. در بازیهای جدول نیز به عنوان یک پاسخ ۷ حرفی برای مفاهیمی همچون فرسوده یا متداول مطرح میشود.