یعنی چه
این واژه از نظر معنایی به تلاش جدی، ارادی و قطعی برای رسیدن به یک هدف یا یافتن یک مسیر مشخص دلالت دارد. در واقع بیانگر یک جستوجوی شدید و پیگیرانه است که در پاسخ به یک شرط فرضی رخ میدهد.
تلفظ
تلفظ صحیح این کلمه به صورت «لَابْتَغَوْا» است که در آن «لَ» مفتوح به عنوان حرف تأکید و جواب شرط، به فعل ماضی «ابتغوا» متصل شده و همزه وصل ابتدای فعل در هنگام خواندن حذف میشود.
در جدول
این کلمه دقیقاً از ۷ حرف (لابتغوا) تشکیل شده است و در جدولهای کلمات متقاطع با راهنمای مفاهیم قرآنی یا افعال عربی به کار میرود.
به انگلیسی
در ترجمههای انگلیسی متون دینی، این فعل معمولاً در زمان گذشته استمراری فرضی یا شرطی برای بیان کاری که حتماً در صورت وقوع شرط انجام میشد، برگردانده میشود.
به عربی
در زبان عربی ساده و معاصر، مترادفهای این فعل قرآنی را میتوان با استفاده از افعال رایجتری مانند «لطالبوا» یا «لسعوا» بیان کرد که همان معنای کوشش قطعی برای دستیابی را میرسانند.
به فارسی
معادلهای فارسی دقیق این واژه شامل عباراتی چون «طلب میکردند»، «میکوشیدند»، «میجستند» و «در پیِ چیزی بودند» است که مفهوم اصرار و قطعیت در طلب را در خود دارند.
در قرآن
این کلمه با این ساختار در آیه ۴۲ سوره اسراء آمده است: «قُلْ لَوْ کَانَ مَعَهُ آلِهةٌ کَمَا یَقُولُونَ إِذاً لَابْتَغَوْا إِلَى ذِی الْعَرْشِ سَبِیلاً»؛ بگو اگر آنچنان که میگویند با او خدایانی بود، در آن صورت قطعاً به سوی صاحب عرش راهی میجستند (تا با او مقابله کنند یا به او تقرب جویند).
جمعبندی و توضیح کامل لابتغوا
واژه «لابتغوا» یک صیغه فعلی اصالتاً عربی و قرآنی است که از ترکیب «لَـ» (لام تأکید و جواب شرط) و فعل ماضی «ابتغوا» از باب افتعال (ریشه بغی) ساخته شده است. این کلمه در زبان فارسی بیشتر در بافت متون دینی، تفاسیر قرآن و ادبیات مذهبی کاربرد دارد و معنای آن «قطعاً میطلبیدند»، «حتماً جستوجو میکردند» یا «هرآینه در پی چیزی برمیآمدند» است.
این واژه از نظر معنایی دلالت بر یک حرکت ارادی، منسجم و شدید برای رسیدن به یک هدف خاص دارد. در بافت آیه ۴۲ سوره اسراء، این فعل برای بیان یک فرض محال به کار رفته است؛ به این معنا که اگر فرضا خدایان دیگری وجود داشتند، حتماً و قطعاً برای رسیدن به قدرت مطلق یا تقرب به صاحب عرش راهی پیدا میکردند تا توازن قدرت را برهم زنند.
در ساختارهای لغوی و حل جدول، شناخت ریشه این کلمه (ابتغاء) و تعداد حروف آن که دقیقاً ۷ حرف است، اهمیت دارد. متضادهای این کلمه در زبان فارسی و عربی به مفاهیمی همچون رها کردن، ترک کردن و رویگردانی (اعراض) اشاره دارند که نشاندهنده دست کشیدن از طلب و جستوجوست.