یعنی چه
«غدرنا» یک صیغهٔ فعلی عربی (ماضی، متکلم معالغیر) است که به معنای «ما خیانت کردیم»، «مکر ورزیدیم» یا «عهد و پیمان خود را شکستیم» به کار میرود. این واژه از ریشه «غدر» گرفته شده که دلالت بر نقض عهد و ترک وفاداری دارد.
تلفظ
این کلمه با فتح غین، فتح دال، سکون راء و الف کشیده در پایان، به صورت «غَدَرْنا» تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلماتی، این واژه به عنوان پاسخ ۵ حرفی برای عبارتهایی چون «خیانت کردیم در عربی» یا «پیمان شکستیم به عربی» کاربرد دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن این مفهوم گرامری و معنایی از افعال زمان گذشته مربوط به خیانت و نقض عهد استفاده میشود.
به عربی
این کلمه خود یک فعل اصیل عربی از ریشه ثلاثی مجرد «غ د ر» است که افعال هممعنی دیگری نظیر نقض عهد و خیانت در این زبان دارد.
به فارسی
برگردان دقیق این عبارت متکلم معالغیر در زبان فارسی، عبارات فعلی «ما خیانت کردیم»، «بیوفایی کردیم» یا «پیمانشکنی نمودیم» مکرر در متون کهن ملمع است.
در قرآن
خودِ لفظ و صیغهٔ «غَدَرْنا» بهطور مستقیم در قرآن کریم به کار نرفته است؛ با این حال، ریشهٔ آن در قالب فعل مضارع در آیه ۴۷ سوره کهف به صورت «وَلَمْ نُغَادِرْ مِنْهُمْ أَحَدًا» (از باب مفاعله) به معنی «ترک کردن و باقی گذاشتن» استفاده شده است، هرچند که مفهوم تقبیح نقض عهد و خیانت در آیات متعدد دیگری به وفور دیده میشود.
جمعبندی و توضیح کامل غدرنا
واژه «غدرنا» یک صیغه فعلی از زبان عربی است که به لحاظ دستوری در دسته ماضی، متکلم معالغیر قرار میگیرد و به معنای «ما خیانت کردیم» یا «ما پیمان شکستیم» است. این کلمه در زبان فارسی اصالت واژگانی مستقلی ندارد، اما به دلیل ورود واژههای همخانوادهاش نظیر غدر، غدار و مغدور به ادبیات و متون کهن فارسی، برای اهل ادب و طراحان جدول شناخته شده است.
در فرهنگ اسلامی و قرآنی، اگرچه این صیغه خاص عیناً به کار نرفته، اما مفهوم کلیدی ریشه آن یعنی دوری از پیمانشکنی و مکر، همواره مورد تأکید و نکوهش قرار گرفته است. این کلمه در ادبیات اخلاقی به عنوان نمادی از سقوط اخلاقی گروهی و بیوفایی جمعی یاد میشود.