معنی
این واژه در زبان فارسی هم به عنوان صفت و هم به عنوان قید به کار میرود و برای نشان دادن مقدار یا تعداد بیش از حد متعارف استفاده میشود.
یعنی چه
عبارت است از هر چیز که از حد اعتدال و اندازه طبیعی خود فراتر رفته و به سمت فزونی و کثرت گرایش داشته باشد.
مترادف
واژههای هممعنی که برای رساندن مفهوم فراوانی و فزونی در متون مختلف به کار میروند.
هم خانواده
کلمات مشتقشده و مرتبط با ریشه معنایی فزونی و افزایش.
ریشه
این کلمه از ریشه عربی «ز ی د» (زادَ / یَزیدُ) به معنی افزودن و رشد کردن گرفته شده است. در فصحای قدیم بیشتر «زیادت» یا «زیاده» رایج بوده، اما امروزه «زیاد» به عنوان صفت و قید در فارسی کاملاً جا افتاده است.
در جدول
در حل جدول کلمات متقاطع، با توجه به تعداد حروف خواسته شده، واژه زیاد یا مترادفهای آن به کار میروند.
به انگلیسی
بسته به اینکه مایه مورد نظر قابل شمارش باشد یا غیرقابل شمارش، معادل انگلیسی آن تفاوت میکند.
به عربی
در زبان عربی از واژه کثیر یا ساختارهای مشتق از ریشه زید برای رساندن این مفهوم استفاده میشود.
به ترکی
در ترکی استانبولی برای بیان مفهوم کثرت و فراوانی عموماً از این دو واژه استفاده میشود.
جمعبندی و توضیح کامل زیاد
واژه «زیاد» یکی از پرکاربردترین صفات و قیود در زبان فارسی امروزی است که ریشه در زبان عربی دارد. این واژه برای توصیف مقدار، تعداد، یا شدتی به کار میرود که از حد معمول و متوسط فراتر رفته است. با اینکه در گذشته واژههایی مانند زیادت و زیاده کاربرد بیشتری داشتند، اما امروزه این کلمه جایگاه مستحکمی در گفتار و نوشتار فارسی پیدا کرده است.
از نظر معناشناسی، زیاد با مفاهیمی چون برکت، وفور و فراوانی گره خورده است، هرچند در برخی بافتها میتواند به افراط و خروج از حد تعادل نیز اشاره داشته باشد. معادلهای فراوانی در زبانهای انگلیسی، عربی و ترکی برای این کلمه وجود دارد که نشاندهنده اهمیت و بسامد بالای این مفهوم در تمام زبانهاست.