یعنی چه
این واژه در متون کلاسیک فارسی و نثر ادبی به دو مفهوم فیزیکی و معنوی بهکار میرود؛ در مفهوم اول به معنای خم کردن، کج کردن و منحرف کردن یک شیء از مسیر مستقیم است و در مفهوم دوم (ذهنی و قلبی) به معنای علاقهمند کردن، ترغیب کردن و سوق دادن دلها یا افکار به سوی یک موضوع یا شخص خاص میباشد.
تلفظ
تلفظ این مصدر مرکب به صورت «مایِلْ گَرْدانیدَنْ» (māyel gardānidan) است که از واژهٔ مایل (اسم فاعل عربی) و گردانیدن (مصدر متعدی فارسی) تشکیل شده است.
در جدول
پاسخ دقیق برای طراحان جدول خود واژهٔ «مایل گردانیدن» با ۱۲ حرف است. کلمات مترادف دیگری مانند اماله یا عطف نیز در جدولها کاربرد دارند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به فیزیکی یا ذهنی بودن مفهوم، افعال متفاوتی معادل آن هستند.
به عربی
در زبان عربی مصدر «إمالة» از ریشه میل و کلمه «عطف» نزدیکترین معادلها به این ترکیب هستند.
نماد چیست
این عبارت ترکیبی فاقد نماد سنتی، باستانی یا اسطورهای خاص است؛ اما در هندسه خطوط مایل نشانهای از عدم تقارن هستند و در نمادگرایی ادبی و اخلاقی، مایل گردانیدن دل به عنوان نشانهای از تغییر موضع، هدایت یا انحراف ذهنی و عقیدتی شناخته میشود.
جمعبندی و توضیح کامل مایل گردانیدن
واژهٔ «مایل گردانیدن» یک مصدر مرکب نقلی و سببی در زبان فارسی است که از ترکیب واژهٔ عربی «مایل» (از ریشه میل به معنی کج شدن یا رغبت داشتن) و فعل متعدی فارسی «گردانیدن» ساخته شده است. این اصطلاح کاربردی دوگانه دارد؛ گاه در امور مادی و فیزیکی برای کج کردن و شیب دادن به اجسام استفاده میشود و گاه در ادبیات اخلاقی، عرفانی و روانشناختی برای توصیف سوق دادن توجه، ایجاد انگیزه و راغب کردن دلها به سمتی خاص بهکار میرود.
اگرچه خود این ترکیب فارسی در متن قرآن کریم نیامده است، اما مفهوم و ریشهٔ عربی آن یعنی «م ی ل» به صورت متعدی در آیاتی مانند آیه ۲۷ سوره نساء برای اشاره به انحراف شدید از مسیر حق مطرح شده است. در متون کلاسیک فارسی نیز این واژه به عنوان ابزاری برای نشان دادن دگرگونی در تصمیمات، تمایلات قلبی و تغییر جهتهای فکری یا فیزیکی کاربرد فراوانی دارد.