وجود داشتن یعنی چه؟ مترادف آن

یعنی چه

عبارت «وجود داشتن» یک فعل مرکب در زبان فارسی است که به معنای بودن، هستی داشتن و واقعی بودن چیزی به کار می‌رود. در اصطلاح فلسفی، این واژه به معنای دارای هستی بودن و تحقق عینی یا ذهنی یک پدیده است.

مترادف

این واژه‌ها در بافت‌های مختلف زبان فارسی می‌توانند به عنوان جانشین معانی «وجود داشتن» استفاده شوند.

جمله سازی

تلفظ

تلفظ صحیح این فعل مرکب به صورت [وُ ج و د / د ا ش تَ ن] است که از دو واژهٔ «وُجود» (با ضمه روی واو اول) و «داشْتَن» تشکیل می‌شود.

در جدول

پاسخ دقیق برای پرسش‌های جدول کلمات متقاطع بر اساس تعداد حروف، واژهٔ «وجود داشتن» (با ۹ حرف) یا مترادف‌های کوتاه‌تر آن مانند «بودن» است.

به انگلیسی

در زبان انگلیسی اصلی‌ترین فعل برای رساندن این مفهوم To exist است که به معنای هستی عینی داشتن می‌باشد.

به عربی

در زبان عربی مفهوم وجود داشتن بسته به زمان و ساختار جمله با استفاده از افعال و مشتقات ریشه «و ج د» یا فعل ناقصه «کان» بیان می‌شود.

نماد چیست

در فرهنگ نگاره‌های باستانی نماد مادی مستقیمی برای این فعل ثبت نشده است؛ اما در سنت‌های فلسفی و عرفان اسلامی، «نور» به عنوان نمادِ هستیِ مطلق و اصلِ وجود شناخته می‌شود. همچنین شکل هندسی «دایره» نیز گاهی نمادی از یکپارچگی و اصالت وجود است.