یعنی چه
واژه «تلتمس» یک فعل مضارع عربی از باب افتعال است که به معنای طلب کردن، درخواست کردن، استدعا کردن و جستوجو نمودن برای یافتن چیزی یا برآورده شدن نیازی به کار میرود. این کلمه به عنوان وامواژه در متون کهن ادبی و مذهبی فارسی نیز دیده میشود.
تلفظ
این واژه به صورت تَلْتَمِس (با فتح تاء اول، سکون لام، فتح تاء دوم، کسر میم و سکون سین در حالت وقف) تلفظ میشود.
در جدول
در حل جدول کلمات متقاطع، اگر با راهنمای «درخواست میکنی» یا «میجویی» مواجه شدید، واژه ۵ حرفی «تلتمس» پاسخ دقیق آن است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به بافتار متن، معادل افعالی همچون to seek (جستوجو کردن و طلبیدن) یا to request (درخواست کردن) در صیغه دوم شخص مفرد است.
به فارسی
برگردان و معادلهای مستقیم فارسی این فعل عربی عبارتند از: میخواهی، طلب میکنی، درخواست میکنی، جستوجو میکنی و تمنا میکنی.
نماد چیست
این واژه یک فعل کاربردی است و نماد تصویری یا اسطورهای خاصی ندارد؛ اما در بافت متنهای ادبی و عرفانی، نماد حالتِ نیاز، طلب، درخواست کمک و جستوجوی صمیمانه برای یافتن راه حقیقت یا آرامش به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل تلتمس
واژه «تلتمس» در اصل یک فعل مضارع عربی از ریشه سه حرفی «ل م س» و از باب افتعال (اِلتَمَسَ) است که به صیغههای مفرد مذکر مخاطب (تو مرد درخواست میکنی) یا مفرد مؤنث غایب (آن زن درخواست میکند) اختصاص دارد. این کلمه به دلیل قرابت فرهنگی و زبانی، در ادبیات مذهبی و متون کهن فارسی نیز به عنوان یک وامواژه به کار رفته است و مفهوم محوری آن بر پایهی «خواهش، جستوجو و طلب کردن» استوار است.
اگرچه عین این صیغه در متن قرآن کریم نیامده است، اما شکل امرِ همخانواده آن در آیه ۱۳ سوره حدید به صورت «فَالْتَمِسُوا نُوراً» (نوری بجویید) دیده میشود که نشاندهنده کاربرد اصیل آن در معنای یافتن و طلب کردن است. ریشه اصلی این واژه در ابتدا به معنای لمس کردن فیزیکی بوده که در باب افتعال به معنای تلاش برای درک، جستوجو و در نهایت التماس و درخواست تغییر معنا یافته است.
در بازیهای فکری و جدول کلمات متقاطع، این واژه پنجحرفی معمولاً به عنوان پاسخی برای طراحانی است که مترادفهای دقیق و اصیلی برای افعالی چون «میجویی» یا «درخواست میکنی» را از مخاطب طلب میکنند.