یعنی چه
عبارت «نوعی عنکبوت» یک ترکیب وصفی و عمومی در زبان فارسی است. زمانی که نام دقیق و علمی یک گونهٔ خاص از عنکبوتیان مشخص نباشد، یا در متون کهن به حشراتی نظیر «رُتَیلا» (رتیل)، «شَبَث» و «کارتنک» اشاره شود، از این تعبیر استفاده میشود.
تلفظ
این عبارت از دو واژهٔ «نوعی» (نَوْعی) با ریشهٔ عربی و یای نسبی فارسی، و «عنکبوت» (عَنْکَبُوت) با ریشهٔ کهن سامی تشکیل شده است.
در جدول
در معماها و جداول کلمات متقاطع، با توجه به تعداد حروف خواستهشده، پاسخ میتواند خودِ عبارت «نوعی عنکبوت» (۱۰ حرف) یا نامهای خاصی مثل رتیل، کارتنه و تارتن باشد.
به انگلیسی
برای برگردان این مفهوم به زبان انگلیسی از عبارات توصیفی فوق و برای واژهٔ کلی عنکبوت از کلمهٔ Spider استفاده میشود.
در قرآن
واژهٔ «العنکبوت» نام بیست و نهمین سوره قرآن کریم است. در آیه ۴۱ این سوره، تکیهگاه و اولیای غیرخدا به خانهٔ سست عنکبوت تشبیه شدهاند. نکتهٔ علمی این آیه استفاده از فعل مؤنث «اتَّخَذَتْ» است که با یافتههای زیستشناسی مبنی بر ساخت تار توسط عنکبوت ماده همخوانی دارد.
نماد چیست
در فرهنگ اسلامی و قرآن، این جانور نماد سستی، بیبنیادی و تکیهگاه پوشالی است؛ در حالی که در تاریخ اسلام (داستان غار ثور) نماد حفاظت الهی و تدبیر غیبی قلمداد میشود. در اسطورهشناسی جهانی نیز عنکبوت نماد خلاقیت، صبر، بافندگی و دامگستری است.
جمعبندی و توضیح کامل نوعی عنکبوت
عبارت «نوعی عنکبوت» در زبان فارسی یک ترکیب توصیفی و عام است که برای اشاره به گونهای نامشخص از ردهٔ عنکبوتیان به کار میرود. در متون قدیمی و لغتنامههای کهن، هرگاه این تعبیر به کار رفته، منظور جانورانی آسیبرسان یا تارتن مانند رتیل، شَبَث، کارتَنک یا جولاهک بوده است. این واژه به دلیل کاربرد قرآنیاش اهمیت فرهنگی بالایی دارد.
در فرهنگ و ادبیات، عنکبوت به خاطر ساختار ظریف تارهایش دو وجه نمادین متفاوت دارد؛ از یک سو مظهر سستی، تکیهگاههای پوشالی و فریبندگیهای دنیوی است و از سوی دیگر به دلیل تنیدن تار بر در غار ثور برای حفظ جان پیامبر اسلام (ص)، نمادی از معجزه و حفاظت الهی به شمار میرود. در متون جدول نیز این عبارت ده حرفی کاربرد فراوانی دارد.