یعنی چه
«ناسی شدن» به معنی فراموش کردن، از یاد بردن یا دچار نسیان و غفلت شدن است. این ترکیب زمانی به کار میرود که فرد حافظه یا توجه خود را نسبت به موضوعی از دست بدهد یا چیزی به طور کامل از یادها برود. در ادبیات عرفانی نیز به معنی دور شدن از یاد حق و غرق شدن در غفلت است.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت «ناسی شُدَن» (nā-sī sho-dan) است که «ناسی» با سین خوانده میشود و نباید با واژه «ناشی» اشتباه شود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ این مدخل بر اساس تعداد حروف خواستهشده معمولاً «ناسی شدن» (۷ حرف) یا معادلهای آن نظیر «فراموش شدن» است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به ساختار جمله میتوان از افعالی که مفهوم فراموشی یا از یاد رفتن را میرسانند استفاده کرد.
به عربی
بخش اول این ترکیب یعنی «ناسی» خود از ریشه عربی «ن س ی» گرفته شده است و در زبان عربی افعال همریشه آن به کار میروند.
به فارسی
برگردان و معادلهای اصیل فارسی این عبارت شامل «فراموش شدن»، «از یاد رفتن»، «فراموشکاری» و «به خواب غفلت رفتن» است.
نماد چیست
در متون کهن و ادبیات عرفانی، این واژه نمادی از زوال حافظه، بیخبری، غفلت از اصل خویش و دور شدن از یاد خداوند (حق) به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل ناسی شدن
واژهٔ «ناسی شدن» یک مصدر مرکب کمتر شنیده شده در زبان فارسی است که از ترکیب اسم فاعل عربی «ناسی» (به معنی فراموشکننده، از ریشه نسیان) و فعل کمکی «شدن» ساخته شده است. این عبارت در دو مفهوم عمده کاربرد دارد؛ یکی به معنی «فراموش شدن و از یاد رفتن» و دیگری به معنی «دچار فراموشی، سهو و غفلت شدن».
نکته حائز اهمیت در بررسی این واژه، تمایز کامل املایی و معنایی آن با واژه پرکاربرد «ناشی شدن» (به معنی سرچشمه گرفتن) است. جالب اینجاست که مولوی نیز در مثنوی معنوی از این ترکیب به معنای فراموشکار شدن استفاده کرده است. همچنین ریشه عربی این واژه در آیات متعدد قرآن کریم برای اشاره به مفهوم غفلت و فراموش کردن پروردگار به کار رفته است.