یعنی چه
خوگیری با محیط به معنای پذیرش تدریجی شرایط جدید، کاهش حساسیت نسبت به محرکهای تکراری و بیضرر پیرامون، و انطباق یافتن با دگرگونیهای محیطی در حوزههای زیستشناسی و روانشناسی است.
تلفظ
این عبارت به صورت «خو گیری با محیط» تلفظ میشود که در آن واژهٔ خو به معنای طبع و عادت است.
در جدول
این اصطلاح در جدولهای متقاطع به عنوان پاسخ برای راهنمای «سازگاری یا عادت کردن به شرایط پیرامون» به کار میرود و دقیقاً ۱۲ حرف دارد.
به انگلیسی
در متون علمی انگلیسی، واژه Habituation برای کاهش پاسخ به محرکها و Adaptation برای سازگاریهای ساختاری با محیط استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی از واژه تأقلم برای بیان سازگاری و از تعود برای مفهوم عادت کردن استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای دقیق و سره فارسی این اصطلاح شامل واژگانی چون سازگاری، انطباقپذیری، اختشدن، آمختگی و الفتگیری است که همگی بیانگر پذیرش شرایط پیرامونی هستند.
جمعبندی و توضیح کامل خو گیری با محیط
اصطلاح «خوگیری با محیط» یک مفهوم بینرشتهای برجسته در علوم زیستشناسی، رفتارشناسی و روانشناسی است. این عبارت در اصل به فرآیندی اشاره دارد که طی آن یک موجود زنده بهتدریج واکنش خود را به محرکهای مداوم، تکراری و بیضرر محیطی کاهش میدهد تا انرژی خود را صرف امور حیاتیتر کند؛ همزمان، این مفهوم شامل بازسازی رفتار یا ساختار موجود برای همگام شدن با تغییرات پیرامونی است.
از نظر ریشهشناختی، واژه «خو» ریشه در پارسی میانه دارد و به معنای طبع، منش و عادت به کار میرود و ترکیب آن با «گیری» فرآیند درونی کردن یک صفت یا حالت را نشان میدهد. در طبیعت، جانورانی مانند آفتابپرست به دلیل تطبیق آنی رنگ بدن با محیط، یا رفتار پرندگان در برابر مترسک پس از از دست دادن ترس اولیه، از نمادهای بارز و عینی این پدیده به شمار میروند.