یعنی چه
واژه «فَرَرْتُم» یک فعل ماضی (گذشته) در زبان عربی از صیغه دوم شخص جمع مذکر (أَنْتُمْ) است. این کلمه به معنای گریختن، دور شدن سریع از میدان یا فرار کردن گروهی از افراد از یک موقعیت، خطر یا مسئولیت به کار میرود.
تلفظ
این واژه به صورت فَـ رَ رْ تُـ مْ (Farartum) با فتحة روی فاء و راء اول، سکون روی راء دوم، ضمه روی تاء و سکون مِم آخر تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، کلمه «فررتم» یک پاسخ ۵ حرفی است که به عنوان معادل عربی واژههایی چون «گریختید» یا «فرار کردید» کاربرد دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم فرار کردنِ شما در زمان گذشته، از افعال گذشته fled (از ریشه flee) یا ran away استفاده میشود.
به عربی
این واژه اصالتاً عربی است. در زبان عربی، علاوه بر فعل «فررتم» (که بیشتر بار معنایی گریز از جنگ یا مرگ را دارد)، از فعل «هربتم» نیز به عنوان مترادف هممعنی استفاده میشود.
به فارسی
معادل مستقیم این فعل عربی در زبان فارسی، عبارتهای فعلی «فرار کردید» و «گریختید» هستند. در متون کهنتر و ادبی فارسی، گاهی از واژه «رمیدید» نیز برای انتقال این مفهوم استفاده شده است.
در قرآن
این کلمه دقیقاً در آیه ۱۶ سوره مبارکه احزاب به کار رفته است: «قُلْ لَنْ يَنْفَعَكُمُ الْفِرَارُ إِنْ فَرَرْتُمْ مِنَ الْمَوْتِ أَوِ الْقَتْلِ» (بگو: اگر از مرگ یا کشتهشدن بگریزید، هرگز این فرار سودی به حال شما نخواهد داشت).
جمعبندی و توضیح کامل فررتم
واژه «فررتم» یک فعل اصیل عربی از ریشه سه حرفی «ف ر ر» است که به معنای گریختن و فرار کردن گروهی از افراد در زمان گذشته کاربرد دارد. این کلمه به دلیل ساختار صرفی خود واژهای مستقل در زبان فارسی به شمار نمیرود، اما به واسطه حضور صریح در متون دینی و به ویژه آیه ۱۶ سوره احزاب، در ترجمههای قرآنی و متون کلاسیک فارسی جایگاه مشخصی دارد.
در فرهنگ اسلامی و ادبیات، این واژه و ریشه آن معمولاً به عنوان نمادی از ترس، عافیتطلبی، یا تلاش بیهوده برای فرار از تقدیر محتوم و مسئولیتهای بزرگ شناخته میشود. در طراحی جدول کلمات متقاطع نیز به عنوان یک گره پنج حرفی با راهنمای «گریختید به عربی» مطرح میگردد.