یعنی چه
حقالسکوت گرفتن یک اصطلاح کنایی، حقوقی و عامیانه است و به رفتاری اشاره دارد که در آن فردی با تهدید به افشای یک راز، اطلاعات حساس یا مایهٔ بدنامی شخص دیگر، از او پول، مال یا هرگونه امتیاز مادی و معنوی مطالبه و دریافت میکند. این عمل در حقیقت نوعی اخاذی و سوءاستفاده از نقاط ضعف دیگران به شمار میرود.
تلفظ
این اصطلاح در زبان فارسی به صورت «حَقْقُسْسُکوتْ گِرفْتَن» تلفظ میشود که ترکیبی از واژههای عربی و فعل فارسی است.
در جدول
پاسخ اصلی در جدول برای این عبارت ۱۳ حرف دارد. همچنین واژههایی مثل خموشانه، باجگیری و اخاذی نیز با توجه به تعداد حروف جدول به عنوان جایگزین کاربرد دارند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای فعلِ حقالسکوت گرفتن از واژه Blackmail یا عبارت Extort استفاده میشود و به پولی که در این میان رد و بدل میگردد Hush money میگویند.
به فارسی
معادلهای فارسی، مترادفها و واژههای جایگزین برای این اصطلاح عبارتند از: باجگیری، اخاذی، پاره (رشوه)، خِفتگیری و در ادبیات کهن واژه «خموشانه».
نماد چیست
در فرهنگ تصویری و کاریکاتورها، این پدیده معمولاً با نمادهایی چون «دهان زیپبسته»، «انگشت روی بینی به نشانه هیس (🤫)» یا «رد و بدل شدن پاکت پول در تاریکی و زیر میز» نمایش داده میشود. در نمادشناسی حقوقی و اجتماعی نیز این کار نشانی از فساد، تاریکی و سایهافکنی بر حقیقت است.
جمعبندی و توضیح کامل حق السکوت گرفتن
اصطلاح «حقالسکوت گرفتن» یک ترکیب اضافی مقلوب و کنایی در زبان فارسی است که از واژههای «حق» و «السکوت» ریشه گرفته است. هرچند اجزای آن عربی هستند، اما این ترکیب با این معنای خاص کاملاً ساخت کنایی محیط زبان فارسی است و قدمت آن به ادبیات کلاسیک و اشعار نظامی گنجوی نیز میرسد. در ادبیات کهن فارسی به مالی که برای ساکت کردن کسی به او میدادند، «خموشانه» میگفتند.
از نظر قانونی و عرفی، این عمل مایهٔ شرمساری، نوعی جرم، اخاذی و فساد تلقی میشود؛ چرا که فرد از ترس و آبروی دیگری برای کسب منافع شخصی سوءاستفاده میکند. گرچه خود این عبارت به طور مستقیم در قرآن نیامده، اما مصداق آن تحت عناوین کلیتری مانند خوردن مال مردم به باطل (أکل أموال الناس بالباطل) به شدت نهی شده است.