یعنی چه
این عبارت معمولاً به عنوان گزارهای اسنادی به کار میرود و به این معناست که وجود یک عامل منفی (مانند غرور، حسادت یا تنبلی) باعث از بین رفتن، ایستایی و تباهی استعداد، فضل و هنر انسان میشود.
تلفظ
تلفظ صحیح این عبارت به صورت «آ فَ تِ هُ نَ رَ س ت» است که در آن واژهٔ آفت به کلمهٔ هنر مضاف شده و فعل اسنادی «است» در پایان قرار میگیرد.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این عبارت دقیقاً ۹ حرف دارد و به عنوان مایهٔ ویرانی یا گزند فضل و صنعت شناخته میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن این مفهوم از واژگانی چون bane (مایهٔ هلاکت و نابودی) یا plague (بلا و آفت) در کنار هنر استفاده میشود.
به عربی
این ترکیب در زبان عربی به صورت مضاف و مضافالیه ساخته میشود؛ مشابه احادیث مشهوری مانند «آفة العلم النسیان» که به موانع رشد علم و هنر اشاره دارند.
به فارسی
معادلها و برگردانهای روان فارسی این عبارت شامل تعابیری همچون «مایهٔ زوال هنر»، «آسیبرسانِ مهارت»، «گزندِ فضل و صنعت» و «عامل تباهی استعداد» است.
نماد چیست
در ادبیات اخلاقی و تعلیمی، واژهٔ «آفت» نماد ویرانی پنهان و موانع رشد خلاقیت است. کل این عبارت نمادِ هشدار در برابر خودپسندی و تکبر است که عینک تیره بر چشم هنرمند میگذارد و او را از یادگیریِ بیشتر بازمیدارد.
جمعبندی و توضیح کامل آفت هنر است
عبارت «آفت هنر است» یک گزاره و جملهٔ اسنادیِ معروف در ادبیات تعلیمی و اخلاقی زبان فارسی است که بیشتر در قالب جملهٔ مشهور «غرور، آفت هنر است» شناخته میشود. این عبارت به خوبی نشان میدهد که چگونه یک ویژگی رذیلتآمیز اخلاقی مانند خودپسندی، میتواند استعدادها، مهارتها و فضایل درونی انسان را به تدریج دچار زوال و نابودی کند.
از نظر ریشهشناسی، واژهٔ «آفت» ریشه در زبان عربی دارد و به معنای بلا و آسیب است، در حالی که «هنر» واژهای اصیل و پهلوی (hunar) مرکب از نیکویی و نیرو است. وقتی هنرمند یا صاحب یک حرفه دچار غرور یا تنبلی میشود، دیگر نیازی به برطرف کردن نقاط ضعف خود نمیبیند؛ در نتیجه خلاقیت او در همان نقطه متوقف شده و به مرور زمان میمیرد. غلبه بر این آفت پنهان، تنها با تواضع و پویایی مستمر امکانپذیر است.