یعنی چه
«اُقتُلُوهُم» عبارت و فعلی قرآنی از ریشه «قتل» است. این کلمه صیغه امر جمع مذکر مخاطب به همراه ضمیر مفعولی است و به معنای «آنها را بکشید» یا «آنان را به قتل برسانید» میباشد. در بافت آیات قرآن، این فرمان معطوف به مشرکان مکه و کافران حربی است که با مسلمانان وارد جنگ شده بودند و به عنوان یک حکم کلی، مطلق و فردی در خارج از فضای نبرد و شرایط دفاعی قابل تعمیم نیست.
تلفظ
تلفظ صحیح این کلمه با ضمه همزه وصل در ابتدا و ساکن بودن قاف و همچنین ضمه تاء، لام و هاء به صورت «اُقْتُلُوهُمْ» ادا میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، در پاسخ به راهنماهایی همچون «فرمان قرآنی به کشتن مشرکان حربی» یا عبارت «آنها را بکشید در قرآن»، کلمه هفتحرفی «اقتلوهم» مد نظر است.
به انگلیسی
در ترجمههای انگلیسی قرآن کریم، برای برگردان عبارت «اقتلوهم» معمولاً از ترکیبات امری نظیر Kill them یا Slay them استفاده میشود.
به عربی
هذه الكلمة هي تركيب لغوي عربي يتكون من فعل الأمر «اقتلوا» والضمير المتصل «هم». ومترادفاتها في السياق الحربي تشمل «أهلكوهم» أو «أزهقوا أرواحهم».
به فارسی
ترجمه دقیق و روان این عبارت به زبان فارسی «آنها را بکشید» است. در متون تفسیری به صورت «آنان را به قتل برسانید» یا در بافت نظامی به معنی «نابودشان سازید» نیز برگردانده شده است.
در قرآن
این عبارت صریحاً در آیاتی از قرآن کریم مانند آیه ۱۹۱ سوره بقره («وَاقْتُلُوهُمْ حَيْثُ ثَقِفْتُمُوهُمْ») و آیه ۸۹ سوره نساء آمده است. مفسران تأکید دارند که این دستورات در بستر تاریخی خاص، برای مقابله با عهدشکنی، شکنجه و تجاوزگری مشرکان حربی مکه صادر شده و ناظر بر مدیریت میدان جنگ دفاعی است.
جمعبندی و توضیح کامل اقتلوهم
کلمه «اقتلوهم» یک ترکیب فعلی و امری در زبان عربی به معنای «آنها را بکشید» است که از ریشه ثلاثی «ق ت ل» مشتق شده است. این واژه به طور خاص در بافت متن قرآن کریم و در آیات مربوط به جهاد و دفاع در برابر مشرکان و کافران حربی (مانند آیه ۱۹۱ سوره بقره) به کار رفته است. از منظر لغوی، این کلمه دقیقاً از ۷ حرف تشکیل شده و ساختاری کاملاً قانونمند در صرف عربی دارد.
در تحلیل تفسیری و تاریخی، این عبارت نمایانگر قاطعیت در برخورد با دشمنان متجاوز در بستر جنگهای صدر اسلام است. مفسران و علمای اسلامی همواره اشاره کردهاند که این دستور یک حکم مطلق و عمومی برای تعمیم به روابط عادی با غیرمسلمانان نیست، بلکه منحصراً به شرایط جنگ مسلحانه و دفاعی اختصاص دارد. در دوران معاصر، این عبارت گاهی به عنوان شعاری نمادین بر روی پرچمها یا نشانهای نظامی برخی گروههای شبهنظامی مسلمان در خاورمیانه جهت مشروعیتبخشی به نبرد با دشمنانشان استفاده میشود.