معنی
در لغت به معنی یک قطره، نم، چکه یا باران اندک است. همچنین به عنوان صفت نسبی به چیزی که دارای حالت تراوش، رطوبت یا نمدادن باشد (مانند اشک رشحهای) اطلاق میشود.
یعنی چه
این واژه در تعابیر رایج به معنای چشیدن یا دریافت کردن مقدار بسیار اندک و جزئی از یک جریان، علم یا فیض بزرگ است؛ مانند عبارت «رشحهای از دریای علم» که به گوشهای ناچیز از دانش اشاره دارد.
تلفظ
این کلمه از ترکیب واژه عربی «رَشْحه» با یای نسبت یا نکره ساخته شده و به صورت رَشْحهای قرائت میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلماتی چون قطره، چکه یا نم به عنوان پاسخ هممعنی به کار میروند.
به انگلیسی
با توجه به بافت متن میتوان از واژههای مرتبط با قطره یا نشت و تراوش مایعات استفاده کرد.
به فارسی
برگردانها و جایگزینهای اصیل فارسی آن شامل واژههای قطرهای، چکهای، نمور و تراوشکننده است.
نماد چیست
در ادبیات عرفانی و اصطلاحات صوفیه، این واژه نماد جلوه و فیض الهی است که به قدر قابلیت سالک بر قلب او نازل میشود؛ چرا که عارفان کل هستی را تنها قطره و تراوشی از دریای وجود مطلق خداوند میدانند.
جمعبندی و توضیح کامل رشحه ای
واژه «رشحهای» ریشه در زبان عربی (از فعل رشح به معنی عرق کردن و تراوش مایع) دارد و در زبان و ادبیات فارسی کاربردی صفتگونه و کنایی یافته است. این کلمه در معنای حقیقی خود به هر چیز نمدار، قطرهمانند یا آمیخته به تراوش اشاره دارد، اما در متون کلاسیک و عرفانی بیشتر در قالب تمثیل به کار میرود.
در نگاه عرفانی، رشحهای نشاندهنده فیض، رحمت یا بخشی کوچک اما زنده و پویا از یک کل بیکران است. برای نمونه، عارفان کل جهان مادی را تنها رشحهای از تجلی انوار ربانی میدانند که نشاندهنده پیوستگی ناچیزِ خلق به خالق است.